Anno 2010 ziet het stuk er heel apart uit, de Vlaamse operagebouwen tonen ons iets afwijkends van wat je bij opera verwacht. Het is een mengeling van slapstick en filosofie, een toenadering tussen de fiere tante opera en haar uitgelaten dochter, de musical.

Candide vertelt het verhaal van een jonge positivo die na een zoenpartij met zijn nichtje uit zijn vertrouwde omgeving wordt gezet. Voltaire wou met het stuk de filosoof Leibniz in zijn onderbroek zetten. Leibniz verkondigde dat we leven in de beste van alle mogelijke werelden. Voltaire laat dan ook 's werelds grootste miserie los op zijn onnozel hoofdpersonage (en aanhanger van Leibniz' ongebreidelde optimisme) om te tonen dat zo'n rooskleurige maatschappijvisie belachelijk misplaatst is.

De regie van deze tegendraadse en over-the-top operette is in handen van de Brit Nigel Lowery en die legt in zijn versie de nadruk op de humor van het verhaal. Benieuwd wat dat oplevert!