Interview: Wat je ziet betekent meer dan wat je waarneemt

Ook al eens naar een toneelstuk gaan kijken waarvan je achteraf verward buiten komt, vrezend dat je de essentie niet begrepen hebt en de vele elementen geen plaats kan geven in het geheel? Zo’n gevoel gaf Long Days. Short Stories. van Les Yeux Bleus. Het feit dat dit een werk-in-uitvoering is, verklaart waarschijnlijk de tegenstrijdige gevoelens bij het zien van dit stuk. Want ondanks de, voor ons, talrijke niet te plaatsen elementen, zet Jessa Wildemeersch een overtuigende acteerprestatie neer. CJP stelde haar enkele vragen.

Interpretaties en emoties

Je speelde heel overtuigend en zorgde voor enkele kippevelmomenten. Maar zoveel elementen zijn moeilijk te plaatsen. Kunt u ons gidsen doorheen het toneelstuk?

Jessa: "Het feit dat dit geen afgewerkte productie is, maar slechts een derde ervan, verklaart waarschijnlijk voor een groot deel de verwardheid en het onbegrip die bij het publiek ontstaat. Tevens is dit een toneelstuk dat werkt met het associatieve. Het wil interpretaties meegeven en emoties oproepen. Dit is geen reisdocumentaire, geen realiteit. Het abstracte maakt het wel moeilijker om te begrijpen, maar misschien hoef je niet alles te begrijpen. Wat je ziet betekent meer dan wat je fysiek kan waarnemen. Dit is dan het associatieve."

Bijvoorbeeld het eten van de citroen?

Jessa: "De citroen is een voorbeeld van een element dat in de latere delen wordt uitgewerkt. Het staat een beetje symbool voor een gesprek dat ik had met een vrouw tijdens mijn reis doorheen Amerika. Ze legde me uit hoe ze citroensap maakt. Ik associeer citroensap met frisheid en de zomer. Het stuk bestaat eigenlijk uit een reeks kortverhalen."

En wat met de man die met u het podium deelt, maar voor de rest geen woord zegt?

Jessa: "Hij is in feite de stille getuige van mijn reis. Hij is de personificatie van de oude man over wie ik het heb in het begin van het verhaal. De blinde ziener in het lichaam van Eros. Verder in het stuk worden er dan ook vragen bij die getuige gesteld. In hoeverre kunnen de rollen omgekeerd worden? Die man is trouwens Mokhallad Rasem, de regisseur."

Reis doorheen de VS en in je hoofd

U ondernam een reis door het noorden van de VS. Met dit toneelstuk deelt u uw avonturen en impressies mee. Ik heb de indruk dat dit toneelstuk meer is dan de fysieke reis en avonturen, maar ook in grote mate een psychologische reis, een reis die zich afspeelt in je hoofd.

Jessa: "Dat is het zeker. Het vertelt het verhaal van iemand die bang is voor de eenzaamheid."

Is het spelen van dit stuk vooral een persoonlijke belevenis of wens je het publiek op een bepaalde manier te raken of te bereiken?

Jessa: "Omdat dit stuk sterk werkt met interpretaties, zal het effect bij elke toeschouwer anders zijn. Maar ik hoop wel dat de mensen zich herkennen in het verhaal dat ik breng en de vragen die ik stel. De thema’s die ik aankaart, eenzaamheid, verlatenheid, moet je echt niet aan de andere kant van de oceaan gaan zoeken."

Wat is de bedoeling om het toneel in drie stukken apart op te voeren?

Jessa: "Met de voorstelling van vanavond willen we het publiek een inkijk geven in ons werkproces. Met de reacties van het publiek sleutelen we verder aan het stuk. Zo is wat je vanavond gezien hebt al verschillend van de opvoering van gisteren."

Wat kunnen we dan verwachten van de volgende delen?

Jessa: "In het eerste deel worden er veel vragen gesteld. In de volgende delen wordt geprobeerd een antwoord te vinden op die vragen. Ook worden er elementen verder uitgewerkt. Het tweede deel wordt op vrijdag 12 en zaterdag 13 in Brussel gepresenteerd. De voorstelling gaat in première in 2011."