Interview: Ma Nnin

22 Februari 2010
Julie Verlinden, Foto van Thiago Struys

Twee vrouwen die zich laten meevoeren door de muziek, synchrone danspassen, individuele passages. Wat schuilt er achter al die bewegingen? Julie Verlinden, één van de danseressen licht toe.

Sacred Places is een kunstenorganisatie die zich inzet voor het bedenken van innovatieve concepten en het uitwerken van multidisciplinaire projecten. Op Kulturama vullen ze de Centrale Bibliotheek met een uitgebreid programma. Ma Nnin, een hedendaagse dansproductie van Lucia Riccio en Julie Verlinden is één van de voorstellingen.

Dag Julie Verlinden! Proficiat met jullie voorstelling. De danservaring straalde ervan af.
Julie: "Bedankt. Ik dans al sinds mijn negende en met Lucia dans ik al sinds de middelbare school. De voorbije jaren maakten we deel van de danscompagnie Lune hier in Leuven."

Vandaar jullie samenhorigheid op het podium?
Julie: "Lucia en ik dansen reeds enige tijd in dezelfde dansschool, maar dit is onze eerste project dat we samen doen. Het feit dat we alles zelf opgebouwd hebben, het concept, de choreografie, zorgde ervoor dat we samen binnen het project groeiden. We legden elk een stukje van onze ziel in het project. Of het project werd een deel van ons, hoe je het bekijkt."

Klanken en choreografie

Hoeveel werk vergt het tot stand brengen van zo’n project?
Julie: "De voorstelling die we opvoerden was een try-out van ongeveer 20 minuten. Hieraan hebben we zes maanden gewerkt. Niet voltijds, maar ’s avonds en in het weekend. We willen er een volwaardige productie van 50 minuten van maken. Die gaat in première op 16 mei in Antwerpen."

16 mei en nog meer dan 30 minuten voorstelling in te vullen? Zal dit haalbaar zijn?
Julie: "Ja, je moet weten, nu we het concept en het basisidee hebben, zal het verdere werkproces sneller gaan. Enkel de choreografie verder invullen en de muziek bepalen. Al geef ik toe dat we nog hard zullen moeten werken."

Een muzikant begeleidt jullie live. Hoe verloopt de muzikale invulling van jullie productie?
Julie: "George Dedecker stelt de compositie van onze muziek samen. Onze muziek bestaat uit een klankband met live begeleiding. George stelt dus de klankband samen. Hierop hoor je het percussietalent van Pieterjan Vranckx en de klarinette van Raf De Keninkc, tevens de muzikant die je live aan het werk kon zien. Om de muziek te krijgen die wij willen, leggen we het concept en het scenario aan George voor. We verduidelijken de sfeer en de klanken die bij de choreografie horen. Er is een wisselwerking tussen de muziek en de dans. Nadat we de klankband horen, passen we de dans nog aan."

De zorgende handen van de vrouw

U hebt het vaak over het concept, kunt u het eens verduidelijken?
Julie: "Mannin is het eerste woord uit het Oud Testament die gebruikt wordt voor vrouw. In onze dansvoorstelling staat de vrouw centraal, de vrouw als dochter, als moeder. Essentieel in de relatie tussen vrouwen is het overdragen van kennis. Kennis uit het verleden die aan de volgende generatie wordt meegedeeld. Hoe wordt met die kennis omgegaan? Er wordt iets nieuws gecreëerd en dat wordt op zijn beurt meegegeven aan de volgende generatie. Mannin betekent ook handen in het Italiaans. Dit symboliseert voor ons de verzorgende handen van de vrouwen. De zorg voor het verleden en de toekomst. Daarom gebruiken we ook veel onze handen tijdens het dansen."

Is het de bedoeling dat de toeschouwer dit associeert met jullie dans?
Julie: "De voorstelling is in de eerste plaats een persoonlijk project. We willen een verhaal overbrengen, maar aan het publiek de vrijheid laten om te interpreteren. Daarom vinden we het niet nodig om het publiek op voorhand het concept mee te geven. We willen dat de mensen energie halen uit het stuk."

Delen op Facebook

Reacties

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Meer informatie over formaatmogelijkheden