Sarah & Gert Bettens over hun wedergeboorte
Na zes jaar heeft K's Choice een nieuwe plaat uit. Een interview over het waarom van de plaat en broer en zus Bettens' andere kijk op het leven sinds Almost Happy.
Na zes jaar zijn jullie terug van weggeweest. Waarom hebben jullie besloten om terug samen muziek te gaan maken?
Gert: “Een aantal jaar geleden hebben we besloten om er voorlopig een punt achter te zetten, omdat we beseften dat muziek maken een soort routine geworden was. We wisten dat we er niet volledig afstand van zouden doen omdat we elk soloplaten wilden maken. Daardoor kom je eigenlijk opnieuw in routine terecht. (lacht) Maar dat is toch anders, je werkt samen met andere mensen en je kan volledig je eigen ding doen. De frisse wind die we dringend nodig hadden, hebben we een goeie vijf jaar laten waaien. En daarna hadden we simultaan het gevoel dat het toch wel fijn zou zijn om terug samen een plaat te maken.”
Persoonlijk was ik een beetje bang dat de nieuwe plaat helemaal anders zou zijn. Dat bleek niet zo, maar misschien is ze wel wat vrolijker?
Sarah: “We hebben ons afgevraagd of we met al die jaren ertussen de sound van K’s Choice zouden herontdekken of er iets heel nieuw van zouden maken. Uiteindelijk zijn we gewoon songs beginnen schrijven zonder er veel over na te denken. Achteraf hebben we gemerkt dat de nieuwe muziek wel in de lijn ligt van de laatste K’s Choiceplaat. Het klinkt heel K’s Choice, wat dat dan ook mag betekenen. Maar we voelen het zelf ook aan als een blijere plaat dan Almost Happy. Ik denk dat we gewoon vrolijker zijn dan een aantal jaar geleden.” (glimlacht)
Gert: “De muziek die we schrijven is eigenlijk altijd dubbelzijdig. Dat is bij deze plaat ook zo, maar de kwantiteit ligt anders. Er zat altijd een soort melancholie in onze muziek, maar deze keer heb ik erop gelet om de niet-melancholische kant te belichten. Dat is niet volledig gelukt, er staan nog melancholische liedjes op, maar met de uptemponummers wilde ik een goed gevoel uitdragen. Ik wilde dat het iets positiefs uitstraalde.”
Sarah: “Ik denk dat we er in de tijd van Almost Happy ook niet echt over nagedacht hebben. We hebben pas achteraf beseft dat onze muziek niet bepaald vrolijk was.
Kunnen jullie de plaat in één zin samenvatten?
Sarah: “Mag het een heel lange zin zijn?”
Gert: “Met heel veel komma’s? (lacht) Ik zou het in één woord ‘leven’ willen noemen. Ik denk dat veel liedjes gaan over je écht levend voelen, over zaken die ons bezighouden als we hard aan het leven zijn. Maar dat kan echt veel betekenen.”
Festivalzomer
Hoe zijn jullie op de titel Echo Mountain gekomen?
Gert: “Ik ben dat liedje beginnen schrijven toen we wisten dat we de plaat in de Echo Mountainsstudio zouden opnemen. Ik vond dat een heel mooie naam voor een studio, ik kon me daar meteen dingen bij voorstellen. Achteraf vonden we het logisch om de plaat ook Echo Mountain te noemen.”
Jullie zeggen altijd dat jullie geen label willen plakken op wat jullie doen, maar wat is volgens jullie de kern van K’s Choice?
Sarah: “Ikke he! (lacht) Neen, wij twee samen. We hebben heel toffe soloplaten gemaakt, maar er gebeurt toch iets als wij samen spelen dat het anders maakt. Onze stemmen samen klinken heel uniek, dat is een soort genetisch broer-en-zus-stemding.”
Hoe zit het met jullie bekendheid in Amerika?
Sarah: “Daar zullen we nog meer dan hier opnieuw moeten beginnen. Er is een basis, maar die is van een heel ander niveau dan hier. Dus ik hoop dat we een kans krijgen, maar het zal hard werken worden om te kunnen hercreëren wat er destijds is gebeurd met Not an addict.”
Gaan jullie deze zomer hier optreden, of in Amerika?
Sarah: “Absoluut op festivals in Europa. We weten nog niet welke er bevestigd zijn, maar we rekenen op een heel grote festivalzomer.”
Is deze cd het begin van een jarenlang K’s Choice, of gaan jullie hierna opnieuw solo?
Sarah: “Dat weten we nog niet. We willen allebei zeker nog soloplaten maken, maar op dit moment gaat alle aandacht naar K’s Choice. Ik denk dat we het heel druk gaan hebben komend jaar, en daarna zien we wel. Dat houdt het allemaal spannend.”
> Recensie Echo Mountain
21 maart 2010
