Interview: Jong talent verovert België

Hoe is Roadburg ontstaan?

Siegfried Smeets: "Het is allemaal begonnen toen ik een groepje oprichtte in 2003 of 2004 omdat ik mee wilde doen aan de wedstrijd Kunstbende. Mijn broer speelde de drums, de huidige pianist speelde toen basspiano, ik speelde saxofoon en zong. Vandaar is dat groepje geëvolueerd en zijn we uiteindelijk Roadburg geworden."

Waar komt de naam van de groep vandaan?

Siegfried: "We waren al een tijdje een naam aan het zoeken en werden het een beetje beu. Er stond een fles Zuid-Afrikaanse wijn op tafel die Rodenberg heette. Daar komt het eigenlijk van, het is een verbastering van die naam. We dachten, okee, dit is niet slecht, het kan in veel verschillende talen worden uitgesproken en het bestaat nog niet. Dus hebben we dan voor die groepsnaam gekozen."

Je speelt ook nog bij The Galacticos, van waar die nood om in twee groepen te spelen?

Siegfried: "Thibault, die er later bij ons is bijgekomen had ook nog een ander groepje met zijn eigen kameraden. Ze wilden een demo opnemen en hadden nog iemand nodig om wat synthesizer op te nemen, dus ben ik gaan meedoen."

Waarin verschilt Roadburg van andere rockgroepen?

Siegfried: "Wel in de eerste plaats hebben we een andere soort bezetting, we zitten met vrij veel toetsen. Onze basis is ook geworteld in de jazzmuziek. Ik luister daar al heel lang en heel graag naar. Anders dan andere groepen zijn we niet begonnen met een soort garagerockmuziek en dat hoor je wel. Onze muziek klinkt dikwijls een beetje dromerig, terwijl ze wel stevig is."

Een beetje op kamp gaan

Waarom zijn jullie naar Malta gegaan om de plaat op te nemen?

Siegfried: "We wilden de plaat op ongeveer twee weken tijd opnemen, en daar wilden we dan ook meteen een fatsoenlijke studio voor. Luuk (Cox, nvdr), onze producer, gaat vaak opnemen in Malta. Uiteindelijk was het zelfs goedkoper om twee weken naar daar te gaan dan gewoon hier op te nemen. Op Malta zijn er niet zoveel groepen hé, de prijs ligt daar dus wat lager. We wilden ook een beetje op kamp gaan. De drums hadden we al opgenomen in de Ardennen, in een oude fabriek/studio. Mintzkov heeft daar zijn laatste plaat ook opgenomen, het is echt een goede studio. Maar uiteindelijk zit je toch nog altijd dicht bij huis, met de rugzak het vliegtuig nemen is toch net iets anders." 

Hoe is de samenwerking met Luuk Cox verlopen?

Siegfried: "Heel fijn. Er werd weinig gezeverd en de beslissingen werden altijd heel snel genomen. Vertrekken van een goede sfeer was toch wel heel belangrijk, zodat alles vlot kon verlopen. Luuk weet ook gewoon heel veel van muziek af, hij bouwde datgene waar we naartoe wilden. De vibe zat goed. Het was wel hard werken, want die man heeft een zeker niveau hé!"

Waaraan is zijn inbreng te merken? Want uiteindelijk speelt hijzelf wel een heel ander soort muziek.

Siegfried: "Luuk heeft zelf ook conservatorium gedaan, en buiten het feit dat hij zelf elektronische muziek maakt is hij wel een grote countryrockfan. Die muziek horen wij ook graag, dus was er meteen een gemeenschappelijke liefde voor iets. Hij is ook al zo lang met die dingen bezig, heeft al zoveel groepjes geproduceerd. Hij kan zich heel snel en gemakkelijk aanpassen. Als we hadden gevoeld dat het toch niet was wat we zochten waren we er nooit mee doorgegaan. Het is wel spannend allemaal, je weet nooit helemaal precies hoe de plaat zal klinken als hij af is. Maar nu hij is uitgekomen zijn we echt heel tevreden, ik denk dat het een tijdloze productie is.

Los van alle genres of hypes

Wat zijn de ambities van Roadburg?

Siegfried: "Onze grootste ambitie is om een vast publiek op te bouwen. Mensen die los van alle genres, of hypes van het moment zeggen: "Roadburg is een groep die ik graag hoor, als zij in de buurt spelen ga ik zeker en vast kijken." Sukilove heeft dat bijvoorbeeld, die zijn niet zo heel bekend maar tegelijkertijd toch wel. Zoiets bereiken is onze grote ambitie. Alhoewel, tegenwoordig moet je toch uitkijken met grote doelen voorop te stellen. We bekijken dat gewoon van dag tot dag, een groot driejarenplan loopt waarschijnlijk toch nooit zoals verwacht. We willen wel ook graag naar het buitenland trekken, en daar werken we dan ook heel hard aan. Dat zal zeker en vast ooit wel lukken, die ambitie moet je gewoon hebben."

Heb jij zelf grote voorbeelden of inspiratiebronnen?

Siegfried: "De groepen die een heel eigen universum creëeren, daar neem ik een voorbeeld aan. Groepen die heel traag groeien maar dan toch steeds meer aanhang krijgen, echt veel aanhang zelfs."

Hoe ziet jullie zomer eruit?

Siegfried: "We krijgen veel aanvragen voor festivals en dat is fijn natuurlijk. Ik heb de indruk dat dat echt goed loopt, er zitten ook hele leuke festivals tussen. Grensrock in Meenen is er zo één, daar spelen een aantal zeer leuke groepen die we dan ook de rest van de zomer overal tegenkomen."

Treed je liever op op festivals of in een zaal?

Siegfried: "Wel op dit moment speel ik liever op festivals. We zijn nog niet bekend genoeg om een massa volk te lokken naar een concert van ons alleen in, ik zeg nu maar wat, De Zwerver in Leffingen of De Nijdrop. Bij een optreden in een zaal is er wel altijd interessant volk dat ook echt komt om onze muziek te horen, maar we kunnen toch niet dezelfde interactie creëeren als op een festival. Daar is meestal heel veel volk en een bepaalde sfeer, Pukkelpop was bijvoorbeeld echt geweldig. Hier in de AB (Ancienne Belgique) hebben we twee weken geleden twee avonden het voorprogramma van Arid gespeeld. Beide concerten waren uitverkocht. Maar het is niet hetzelfde, je speelt het voorprogramma dus de vibe zit anders. Ik denk dat als we als Roadburg ooit hier in de AB als headliner voor een uitverkochte zaal kunnen spelen, dat dat dan nog vetter moet zijn dan te spelen op festivals."