Op woensdagavond 30 maart ging CJP samen met een 60-tal jongeren ‘een avondje stappen’ in het immer amusante Leuven! De BV’s van dienst waren dit keer acteur Roel Vanderstukken, zangeres Eline De Munck en schrijfster Saskia De Coster.
Het Lemmens-instituut is zo’n plek waar je niet makkelijk uit jezelf naartoe gaat om aan cultuur te doen. Van de Leuvense studenten bleek er nog niemand geweest te zijn. Wat weinigen weten, is dat de kelder van de school regelmatig fungeert als decor voor toneelvoorstellingen. Zo ook voor het stuk Vremden, gespeeld door jonge toekomstige acteurs. Vremden gaat over gewone mensen die door de acteurs op straat gespot worden. Ze vertellen hen iets over hun leven en de makers van Vremden proberen op hun manier iets terug te doen.
Het was theater van de puurste soort, gebracht door jonge mensen met een passie voor het vak. Er was regelmatig interactie met het publiek en dat kon duidelijk op veel bijval rekenen. Het kleine zaaltje, waar maar 50 man in kon, creërde een bijzondere sfeer van verbondenheid. Saskia De Coster zat erbij en keek ernaar. Niet apathisch, maar wel geboeid door het verhaal. Zoals velen. Saskia is eerder een stille genieter, die weinig zegt maar vooral observeert. Als ze iets zei, was het wel snedig en raak, zoals later op de avond tijdens het panelgesprek nog zou blijken. Naarmate de avond vorderde, kwam er steeds meer animo in de groep, zodat een vrolijke bende zich door de Leuvense straten slingerde.
Marshmallowtime
Toen de duisternis het Leuvense rijk had toegedekt, begaf de groep van Eline De Munck zich naar een nog onbekende bestemming. De Munck, die er duidelijk zin in had, wist makkelijk met de studenten een gesprek te beginnen. En dat konden de overwegend mannelijke figuren wel appreciëren! De Kruidtuin bleek de geheime locatie te zijn. Eventjes was er heimwee naar een kampmoment toen iedereen zich ging opwarmen aan de vuurkorven. Een echte Leuvense legende, Big Bill genaamd, verscheen plots van tussen de sparren. Een akoestische gitaar en een goeie stem: meer was er niet nodig om de sfeer erin te krijgen. Vooral het nummer Iejne mé esp of iejne mé keis bleek een groot succes. Intussen werd een zak marshmallows bovengehaald die boven het vuur geroosterd werden. Big Bill trakteerde de jongeren nog op een cover van Lady Linns I don’t wanna dance, wat uitmondde in een collectief zanggebeuren. Na het afscheid van Bill werd aan Eline gevraagd om een mini-optreden te geven. A capella was niet meteen haar ding, maar de KHL’ers kon ze toch niet teleurstellen zeker! Met Sacrifice van Anouk gingen onze haren overeind staan.
Van de stekken van Vanderstukken
De groep van Roel Vanderstukken begon de avond in de schouwburg op de Bondgenotenlaan. Vooral de gids viel daarbij op. Op een levendige manier vertelde zij over de vroegere functies van het gebouw. Roel mocht zelfs even op het podium. De gids zei dat het vroeger toegestaan was om vanuit het publiek met eieren naar de spelers te gooien. Roel was gelukkig dat hij die tijd net niet meer moest meemaken. De groep amuseerde zich kostelijk en daar zat Roel voor veel tussen. Na de podium-fase was er nog een kort bezoek aan de kleedkamers en de VIP-room. De avond moest toen nog op gang komen want daarna volgde de film Les Barons. Roel zorgde als geen ander dat iedereen daar zin in kreeg!
Foto's: Jeroen Geladé



