Joyce Matté blogt vanuit Canada
Omdat ik dit jaar afstudeer, het gehad heb met de regen in België en graag de wereld wil verkennen, besloot ik om voor een jaar naar Canada te verhuizen . Met het Working Holiday Program mag ik twaalf maanden lang de sfeer van het weidse Canada gaan opsnuiven.
In de negentiende eeuw ruilden heel wat mensen Europa in tegen Noord-Amerika. Hiervoor reisden ze zeker tien dagen met een groot schip, de meesten zonder enig comfort. Deze reizigers konden zich gelukkig prijzen als ze de grote overzet overleefden. Binnenkort waag ik mij aan dezelfde reis. Via het Working Holiday Program ruil ik mijn warmebelgische nest voor een jaar in tegen het koude Canada.En hoewel er heel wat mensen zijn die zich voor zo een reis zorgen zouden maken over mogelijke ziektes, taalproblemen of ongedierte ben ik als moderne vrouw vooral bezig met de vraag welke kleren en schoenen ik met pijn in het hart voor een jaar zal moeten achterlaten. Ik ben al twee maanden aan het nadenken over de indeling van mijn twee reiskoffers zodat ik de toegestane zesenveertig kilogram bagage optimaal kan benutten. Bovendien zal het de eerste keer zijn dat ik voor zo een lange tijd op mijn eigen benen zal staan, samen zal wonen met mijn vriend en voltijds zal moeten werken. En dat allemaal zo een 6000 kilometer hiervandaan. Maar ach... Dat is nu natuurlijk allemaal nog bijzaak. De eerste dagen in het grote Canada zullen mijn vriend en ik overnachten in een hotelletje. Als we een leuk appartement gevonden hebben moeten we nog op zoek naar een job om dat appartement het komende jaar te kunnen betalen. Pffff... Een hele opdracht. Ik heb dan ook al stilletjes overwogen om illegaal het land binnen te sluipen, me in een kerk te verschansen, aan een hongerstaking te beginnen en papieren aan te vragen. Maar naar het schijnt werkt dat niet in Canada.
6 oktober 2010
