Joyce Matté blogt vanuit Canada
Over jobhoppen, studeren, rekeningen betalen en hoe het moeilijk kan zijn de die combineren.
Jobhoppen in Canada blijkt dan toch niet zo gemakkelijk als in België. Enkele weken geleden ruilde ik mijn part-time job bij de koffiebar Goed Eten in voor een full-time job als data entry clerk bij de Arthritis Society via Randstad (nee, ze kunnen de naam van hun eigen Interim niet uitspreken). Helaas was de Arthritis Society even sexy als de naam voorspelt en duurde die job niet erg lang.
Vicieuze cirkel
We komen hier toe met een hogeschool diploma, maar daar lijken mensen niet van onder de indruk. Hier kan je met een online cursus van enkele maanden afstuderen. Je krijgt dan een ‘certificate’ in plaats van een echt ‘degree’ zoals bij ons, maar de scholen heten wel ‘college’, net zoals het ‘college’ waar ik drie jaar full-time naartoe ging. Daarnaast heb je voor sommige jobs nog eens vijf jaar werkervaring nodig om kopieën te maken en anders heb je een bepaald aantal maanden Canadese werkervaring nodig. Nog iemand die ziet dat dit laatste een vicieuze cirkel vormt? Ik verander van aanpak: ik ga een cursus aan hun ‘college’ volgen en doe een stage. (Dat aangevuld met een part-time job in de horeca)
Afgezet
Het blijkt hier dus een stuk lastiger te zijn om een niet-onderbetaalde job te vinden. Of om het anders te verwoorden: om hun afzetterij te kunnen betalen. De afrekening van mijn gsm-abonnement bedroeg deze maand tachtig dollar. En dat terwijl ik slechts enkele belminuten verbruik en niet veel sms’jes verstuur, door mijn beperkte sociale kring. In België kan ik voor 20 dollar er ook nog eens 1GB aan data verbruik bij krijgen. En dat met btw inbegrepen. Redelijk belachelijke prijzen dus. Maar ik laat me weer gaan over de negatieve kanten van mijn verblijf. Nieuwe vrienden, laat opstaan, fietstochtjes langs de rivier, lekkere veggie hotdogs bij straatkraampjes, straatfestivals waar freaks uit kettingen ontsnappen (zie video), en oneindig veel realityprogramma’s op tv zijn ook een deel van mijn leven hier. En zolang mijn bed en kast er niet uitzien als bijstaande foto’s, wil ik niet te veel klagen.
6 oktober 2010
