Joyce Matté blogt vanuit Canada
Mijn Canadees avontuur zit erop. Vroeger dan verwacht, maar met veel voldoening.
De voorbije maand trok ik met een huis op wielen door het oosten van Canada. Ik bezocht verschillende grote en kleine steden en enkele natuurparken op onze weg. De originele route ging vrij ver naar het noorden, tot in Lac Saint Jean, uiteindelijk ben ik daar niet geweest omdat voor die plaats vooral regen voorspeld was.
Koude
Op mijn route ontdekte ik wel enkele zeer mooie locaties, Canada heeft dan ook een prachtige natuur. Jammer genoeg heb ik geen wildlife gespot. De beren deden hun winterslaap en de moose zaten in hun paringstijd. Doordat mijn slaapplaats steeds bij mij was bracht ik de nachten door tussen de bergen en in natuurparken, waar geen hotels te vinden zijn.
Hoe noordelijker ik ging, hoe kouder het werd, maar met meerdere kledingslagen heb ik dat overleefd. Ook werd het almaar vroeger donker, naargelang ik noordelijker ging. In Québec was het bijvoorbeeld al donker om vier uur in de namiddag.
Tijdens het doorkruisen van de kleinere dorpjes vielen me ook enkele dingen op in de samenleving. In sommige gebieden leek er vrij veel armoede te bestaan. Ik raakte aan de praat met een groepje vrouwen die het niet al te breed hadden. Ik durfde bijna niet te vermelden dat ik voor mijn plezier rondtrok en dus eigenlijk het geld bijna letterlijk door het raam smeet. Dat zet je echt aan tot nadenken over hoe goed we het hebben in België. Toch heeft Canada mijn hart gestolen en wil ik er ooit teruggaan.
6 december 2010
