Lars Von Trier: provocateur of neonazi?

Arme, geniale Lars Von Trier. Zoals een kwetsbaar lam te midden van een horde hongerige wolven, zo ongemakkelijk stond Von Trier heen en weer te schuifelen tijdens de persconferentie naar aanleiding van zijn laatste prent Melancholia. Op een vraag over zijn Duitse roots, antwoordde hij dan maar doodleuk dat hij eigenlijk een nazi is, en zelfs een beetje sympathie voor Hitler koestert. Enkele geforceerde lachjes en open monden waren het pijnlijke resultaat. En alsof dat nog niet genoeg was, verklaarde de organisatie van Cannes hem tot persona non grata. Het is misschien geen Gouden Palm, maar kan toch een hele prestatie worden genoemd.

Maar of Von Trier echt een psychopathische, nazistische Jodenkiller is, valt sterk te betwijfelen. De uitspraak mist op zijn zachtst gezegd wat tact, maar zo kennen we de provocateur die Von Trier nu eenmaal is. De organisatie zag het echter anders en verwijderde hem beleefd, maar kordaat van het festival. Dezelfde organisatie die Mel Gibson dit jaar opnieuw in zijn armen sloot, de man die enkele jaren geleden alle Joden in de wereld vervloekte, omdat ze alleen maar voor oorlog zouden zorgen. Over inconsequentie gesproken: vreemd genoeg bleef Melancholia wel in de running.

Paul Severs

Provocateur of neonazistische gek? Het antwoord is duidelijk voor al wie Von Trier een beetje kent. Misschien heeft hij wel de elegantie van een olifant in een porseleinwinkel wat zijn uitspraken betreft, toch is hij een vernieuwende geest die ons cinematografische pareltjes zoals onder andere Dancer in the Dark en Breaking the Waves bracht. De ietwat neurotische Von Trier, die zich overigens onmiddellijk excuseerde nadat zijn domme-uitsprakenmeter oplichtte, heeft in het verleden al meerdere malen verteld hoe hij schrok toen hij ontdekte dat zijn vader een Arische Duitser was, en geen Jood zoals hij zelf dacht.

Misschien  moet hij een kortfilm regisseren met Paul Severs of de Britse prins Harry in de hoofdrol? Beiden even "fanatiek" als Von Trier zelf. En opnieuw geldt het eeuwenoude principe: all publicity is good publicity.