"Prachtige decors, kostuums en een liveorkest. Wat wil je nog meer?"

"Ik zit in de herfst van mijn carrière"

Wim Vanlessen (35, Onegin): "Ik heb van mijn passie mijn beroep kunnen maken. Er zijn wel eens momenten dat ik minder zin heb, of pijn heb, en dan kan het wel eens aanvoelen als werken. Maar ik ken mensen die om tien voor vijf hun bureau al beginnen opruimen om snel naar huis te kunnen. Dat is een gevoel dat ik als balletdanser helemaal niet ken."

"In Nederland of Frankrijk zou ik het dubbele kunnen verdienen, maar voor mij draait het toch om het artiest zijn. Als ik kan dansen bij het Ballet van Vlaanderen, in deze prachtige decors en kostuums, en met een live orkest, dan denk ik: 'Wim, wat wil je nu nog meer?'."

"Wat Onegin zo moeilijk maakt is dat je eerst alle passen moet beheersen voor je kan beginnen acteren. Het helpt ook dat ik al bijna twintig jaar samendans met Aki Saito en dat we elkaar blindelings aanvoelen."

"Dit is geen rol die je als twintigjarige kan spelen. Voor deze rol moet je al wat ervaring hebben, en wat meegemaakt hebben in je eigen leven. Onegin is een duister figuur. Nochtans ben ik van nature eerder een licht personage, zoals de prins in Sleeping Beauty of Het Zwanenmeer. Ik heb zelfs hard moeten werken aan mijn manier van wandelen om Onegin geloofwaardig te kunnen spelen."

"Ik zit nu in de herfst van mijn carrière. Mijn lichaam is niet meer zo straf als dat van een jonge danser, maar mijn ervaring zorgt ervoor dat de kleuren nu het mooist zijn. Op mijn twintigste was ik een bulldozer die altijd maar hogerop wilde. Nu kan ik meer gas terugnemen en pieken naar de momenten waarop ik er moet staan."

"Ik weet nog niet wanneer ik mag dansen"

Melissa Liguro (25, Tatiana): "Tijdens de doorloop heb ik gekeken naar hoe Aki Saito de rol van Tatiana danst, om de laatste verbeteringen op te nemen. Ik ben ook gecast voor dezelfde rol, maar weet nog niet wanneer ik ga mogen dansen. Dat is best spannend!"

"Ik zou zelfs durven zeggen dat in Onegin het acteren belangrijker is dan de dans. Onegin is echt een verhaal, en dat vind ik er zo leuk aan."

"Dit is mijn grootste rol tot nu toe"

Jan Casier (21, Lenski): "Na mijn studie aan de balletschool ben ik als stagiair bij Het Koninklijk Ballet van Vlaanderen begonnen. Na één jaar werd ik dan corps de ballet,  waarmee we de grote groepsstukken dansen in de klassieke balletten."

"De rol van Lenski is de grootste rol die ik al mocht instuderen. Twee weken voor de première sloegen de zenuwen toch toe. In deze laatste dagen werken we van tien uur 's morgens tot tien uur 's avonds. Je staat er mee op en je gaat er mee slapen. Toch is mijn danscarrière en mijn sociaal leven behoorlijk combineerbaar."

"Van de vijftien leerlingen in mijn jaar in de balletschool, zijn er nog maar vijf met dans bezig. Het is een kleine wereld, en er zijn zeer veel goeie dansers voor weinig jobs. Maar voor meisjes is de concurrentie nog veel groter dan voor jongens."

> Achter de schermen

> Recensie Onegin