“Stilzitten is niet aan mij besteed”

The Game is er opvallend snel, in vergelijking met de vorige plaat.

Bent Van Looy: “The Game is een reactie op de lange strijd van de vorige plaat (Das Pop, nvdr.). Het heeft toen niet lang geduurd om die op te nemen, het was gewoon een heel woelig parcours om hem in de winkel te krijgen. Een businessprobleem.”

Het heeft niets te maken met het feit dat Das Pop zich beter in zijn vel voelt?

Bent: “Das Pop heeft zich altijd goed gevoeld, hoor. We hadden onszelf gewoon verboden om nieuwe nummers te schrijven vooraleer het album in de winkel lag. Toen die eindelijk in de winkel lag, kwamen de nummers voor The Game er heel snel uitgefloept.”

Zonder oogkleppen

Vanwaar de titel?

Bent: “De aanleiding was een nummer dat The Game heette en dat vonden we nogal stoer klinken, dus hebben we de plaat ook zo genoemd.”
“We vonden het tof dat The Game over alles kan gaan. Het kan een metafoor zijn voor de liefde of de muziekbusiness. Het leent zich tot veel interpretaties.”

Is het fout om je muziek als zomerse nononsensepop te omschrijven?

Bent: “Zeker! De vorm is de taal van de popmuziek, maar The Game komt vanuit een heel andere plaats. We zijn niet in dezelfde business als Katy Perry gestapt. Zij maakt een product dat evengoed een auto zou kunnen zijn. Je zal lachen, maar wij proberen een beetje pop te maken zoals ABBA dat deed. Pop met een hele, mooie blinkende verpakking, maar met daaronder wel iets echt: onze waarheid.” (lacht)

Klinkt nogal evangelistisch. Sta me toe, welke boodschap wil je met Das Pop dan verkondigen?

Bent: “De beste nummers gaan over dingen die waar zijn, die je kent en beleeft. The Game is een verhaal over het leven van Das Pop. Uiteraard niet letterlijk, want het is natuurlijk geen dagboek. Je moet leven in de tijd waarin je leeft en daar dingen uit halen.”

Zoals de New Yorkse indiepunkers van Vampire Weekend doen?

Bent: “Vampire Weekend heeft ons niet echt geïnspireerd, maar ze zijn wel ongeveer even oud en tegelijkertijd met ons opgegroeid. Daardoor zijn we misschien door dezelfde dingen beïnvloed. Popmuziek is een loutere weergave van de Zeitgeist, om het met moeilijke woorden te zeggen.” (lacht)

Onderweg

Je woont ondertussen al een tijdje in Parijs.

Bent: “Ik heb veertien jaar graag in Gent gewoond, maar het was tijd om het risico op te zoeken en eens iets anders te proberen, en dat was in dit geval Parijs. Het is gewoon een grotere stad. Perfect op dit moment in mijn leven. Ik ben graag onderweg, ergens naartoe.”

Vind je in Parijs een zekere uitdaging die je niet meer vindt in Gent?

Bent: “Gent is geweldig en ik heb er een hele mooie tijd beleefd. Met Das Pop hebben we daar alles gedaan. We leefden er bijna allemaal samen onder één dak. Het is echter een hele kleine stad. Ik denk dat het heel gevaarlijk is, niet alleen voor muzikanten of kunstenaars, om vast te raken in een tijdelijk cocoon waarin het te gezellig wordt en je uiteindelijk stil komt te staan.”

“Er gebeuren enkel interessante dingen als je je blik open houdt en het toeval of het gevaar een kans geeft. Als je met oogkleppen gewoon maar rechtdoor gaat dan droogt het toch allemaal maar op.”

Jezelf verliezen

Jullie doen deze zomer aardig wat festivals. Hoe ziet jullie festivalset eruit?

Bent: “Goed! Festivals zijn altijd speciaal. In de winter speel je heel veel in zalen. Dat is geweldig omdat je er je eigen sfeer kan neerzetten. Maar in de zomer kom je in een heel ander systeem terecht. Er spelen een heleboel groepen na elkaar en je krijgt een publiek voor je dat niet noodzakelijk voor jou alleen komt. Die moet je dan vooral zien te overtuigen.”

Heb je daarvoor een speciale tactiek?

Bent: “Niet echt. Het is wel belangrijk om jezelf te verliezen op het podium, zodat het publiek zich ook kan verliezen, en om er een soort groot moment te laten ontstaan. Dat is het ideale scenario. Als dat lukt op een festival, dan ben ik zeer blij.” (lacht)

Zomerbries

Waaraan denk je als je op het podium staat?

Bent: “Idealiter denk je aan niets. Ophouden met denken, dat is optreden voor mij.”

Als je terugdenkt aan al de festivals waar je al stond, memorabele momenten?

Bent: “Ik heb veel goede herinneringen aan festivals, maar ééntje waar ik meteen aan denk is Corsica. Heerlijk om op te treden met de warme wind die van over de zee blaast! Dat was een zeer mooi optreden, het zijn beelden die je nooit vergeet. Maar evengoed waren er vorige zomer ook kleinere optredens die heel bijzonder waren. Je weet het echt nooit. De meest fantastische setting of het grootste podium ter wereld is geen garantie voor een perfecte show.“