Deel 2
CJP-filmreporter Niko Hendrix blogt over zijn ervaringen als jurylid van de Explorezone. Een blik achter de schermen van het jongerenparcours van het Filmfestival van Gent.
"Wat hebt ge al gezien?" en "Hoe was 't?" Twee vragen die nu eenmaal niet te ontwijken zijn op een filmfestival. Maar als je in een jury zit, mag je niet vrijuit praten over de films in je competitie. Anders zou de award-uitreiking maar al te voorspelbaar worden. Probleem is dat ik al verschillende keren mijn mond voorbij gepraat heb en vragen over de Explorezone-films zonder er bij stil te staan beantwoord. Waarna ik telkens door een van mijn collega-juryleden wordt terechtgewezen. Het is sterker dan mezelf.
Een voordeel aan de Explorezone-jury duty is dan weer de groene accreditatiebadge. Ik stel me graag voor dat deze mythische proporties aanneemt onder de festivalgangers. Met die groene badge mag je je overal begeven en elke screening binnengaan. Wie zo een paar dagen rondloopt in de filmfestivallocaties, verwacht al snel dat hij buiten met hetzelfde aanzien wordt behandeld. Teleurstellend als blijkt dat je daarmee in een Gents fritkot geen gratis berenpoot kan bestellen. Ik heb het geprobeerd.
Om maar te zeggen, buiten het filmfestival gaat het leven gewoon zijn gangetje. Als ik me ’s ochtends naar de bioscoop begeef om daar acht uur per dag te vertoeven, dan is het echt wel confronterend om andere mensen naar het werk of naar school te zien vertrekken. Maar hey, er bestaan ergere dingen dan dat.
17 oktober 2011
