Met de Finissage van EROTIEK en de toevallige ESTHETIEK van het KLEIN ZWERFVUIL breide Gustaaf de Meersman een einde aan zijn maandenlange expo in het Gentse Hotsy Totsy. De voorstelling blonk uit in soberheid.
In een opvallend lege Hotsy Totsy vangt Gustaaf de Meersman met een kwartier vertraging aan. Hij maakt een wat hulpeloze indruk: "Het zal allemaal een beetje informeel verlopen. Niets is vanavond zeker, behalve dat we om tien uur moeten stoppen." Meteen daarna komt Hand Crafted het podium op, pseudoniem voor Evan Roy. Met enkel zijn stem, een viool en het gestamp van zijn voet weet hij ons vrijwel meteen in muzikale vervoering te brengen. Dat belooft.
Confronterend
De video die daarna volgt, ligt een stuk zwaarder op de maag. De Meersmans Vandaag niet, morgen confronteert ons met ons eigen uitstelgedrag met het treffende: "Hoe dikwijls wordt vandaag niet verschoven naar morgen in een eindeloze beweging." Nadien is het tijd voor saxofonist Jan-Eric Verstraeten, die volgens het programma "enkele losse klanken" uit zijn saxofoons schudt, "zonder schadelijke gevolgen." Wat ons betreft mochten die gevolgen gerust wat schadelijker en zweven die losse klanken toch te veel in het ijle.
Na de pakkende trailer van MIJN, "een videoprotest tegen pedofiele incest", is het tijd voor een pauze. Wat nog volgt, zijn een paar stilismen van de Meersman, telkens onderbroken door wat livemuziek. Een hoogtepunt is het tweeluik Zilver/Die Dag, waar hij zowel de oude als de jonge generatie een spiegel voorhoudt met fel overdreven en vooral prachtig verwoorde verzen. Met zwerfvuil had de avond weinig te maken, maar de kunstenaar heeft ons toch even weten te verstillen.
4 november 2011
De gedichten zelf waren het
De gedichten zelf waren het zwerfvuil.