Het is lesbo-dag vandaag op de boekenbeurs. Vrouwen lopen hand in hand, geven lezingen over nagellak, bekijken gezamenlijk ovulerend filmpjes over de menopauze. Als we vragen wat daar nu zo speciaal aan is, volgt een bits antwoord. “Lesbo-wat? Mongool. Het is vrouwendag.”
Ik knipoog. “Tuurlijk,” zeg ik. “En vrouwen onder elkaar, dat kennen we, huh?” (ik por goedlachs in haar zij) “Huh?". De public relations-poes gromt ontevreden en draaft een eindje van me weg. Dan maar om raad bij Tante Kaat (die in het echte leven - true story - onder de pittige pottennaam Elma gaat). “Als wij vrouwen te weinig in de media komen, hebben we dat enkel aan onszelf te denken," weet ze. Ik word er weinig wijzer van, maar vraag me ondertussen wel af of Elma op zaterdagavond misschien ook graag eens met haar teen in een vulva peutert.
Er zit me nog iets dwars. Veel lesbo-animo vind ik alvast niet op de activiteitenlijst. Erotische liefdesscènes schrijven met Ann Ceurvels komt nog het meest in de buurt. En lesbo's spot ik al helemaal niet. Waar zijn die motorfrakskes? Awel?
Ten langen leste ontwaar ik in de verte een een school piercings onder een fris kort kopken. Ik spurt er heen en leg mijn hand op een stevige vrouwenschouder: “Eindelijk,” begin ik. De lesbo draait zich om (klaarblijkelijk verrast). Ik puf: “Zijn er nog? Waar kan ik ze vinden?” Plots schiet het me te binnen. “Gaat u misschien naar een geheime bijeenkomst?” De lesbo staart me aan. “Een bijeenkomst van wàt?” Ik glimlach. “Van lesbo's, natuurlijk!”
Ze kijkt links, ze kijkt rechts en fluistert: “volg me.”
Fletsfluorode Mohawks
Ze neemt me mee naar een geheime kelderruimte achter de chick-lit. Denk wierrook, geurkaarsen, meisjes in kleermakerszit op roze kussentjes. “Waw,” prevel ik. “Lesbo-land!”
Het is een wonderlijke bedoeling. Ik ontdek dat lesbo's zwart, geel of wit kunnen zijn, dat ze niet per se allemaal fletsfluorode mohawks geknipt hebben. Ik word ingeleid in hun fenomenale feminateek, ingeweid in de beginselen der muffdiving. Mother Lesbo begeleidt me uiteindelijk weer naar de beursvloer met de gevleugelde woorden: “Ga nu heen, messias van het foute geslacht. Ga heen en bid voor ons. Bid voor het einde van deze stiekemerijen. Bid voor onze eerste échte lesbo-dag op de boekenbeurs.”
En (floeps!) daar sta ik dan. Het koude licht van de expo wast over mij. Ik kijk een spiegel in en daar zie ik het pas. Op mijn hemd staat trots gespeld: “Lesbo Lover”.
Ik vouw mijn handen in gebed. Amen, sisters.




Ik ben wel heel
Ik ben wel heel geïnteresseerd in wie dit stuk heeft geschreven. :D