Koen De Graeve in Tot Altijd
Vier jaar na zijn grote doorbraak in Van Vlees en Bloed mag acteur Koen De Graeve zijn gewicht opnieuw doen schommelen. In Tot Altijd speelt De Graeve MS-patiënt Mario Verstraete, die als eerste in ons land gebruik maakte van de euthanasiewet. Wij vroegen hoe hij zo’n zwaar verhaal ervaarde.
Is Tot Altijd voor jou een film over leven of over doodgaan?
Koen De Graeve: “Het is absoluut een film over zin hebben om te leven. Zinvol leven, waardig leven. En wanneer dat niet meer blijkt te kunnen, gaat het over je leven zelf in handen nemen. Doodgaan hangt daarboven. Dat is het zwaard van Damocles.”
De film snijdt een zwaar thema aan. Je zat er zelf 35 draaidagen middenin. Was het een thema dat je ’s avonds mee naar huis nam?
Koen: “Soms wel. Het was toch een film die ik niet altijd van me af kon schudden. Zeker omdat er persoonlijke redenen waren om in het project te stappen, zoals mijn mama die destijds overleden is. Er waren veel momenten dat dat terug naar boven kwam, maar ik wou dat ook. Ik wilde haar overlijden op een andere manier een plaats geven.”
Is het een film waar je ook met je lief op een avondje uit heen kan?
Koen: “Ik denk het wel. Het is natuurlijk een heftig en pittig verhaal. Het is een film waarover je kan napraten. De film gaat tenslotte over het leven. En eens goed snotteren kan ook leuk zijn (lacht).”
Hometrainer
Je boezemvriend Geert Van Rampelberg acteert aan jouw zijde, als dokter. Is het makkelijker om in zo’n zware film je tegenspeler persoonlijk goed te kennen?
Koen: “Ik heb met Geert al veel dingen gedaan. Zowel op theatergebied als in het echte leven. Er zijn veel momenten geweest die niet zo evident waren, daarom was het wel een pluspunt om met een van je beste vrienden dat soort scènes te spelen.”
Was het afvallen moeilijk, of viel het terugwinnen van je gewicht je zwaarder?
Koen: “Het afvallen was moeilijker. Daar moest ik echt heel veel moeite voor doen. Zeker als je door een bepaalde grens moet die niet gezond is. Je lichaam heeft daar ook serieus wat weerstand tegen. 77 kilo was voor mij een gezonde ondergrens, daar ben ik nog zeven kilo ondergegaan. Ik volgde een steeds strakker wordend dieet in combinatie met meerdere sportmomenten per week. Vroeg uit bed komen en op de hometrainer springen, simpel was het niet.”
Kende je een dieptepunt?
Koen: “Jawel. De dag dat de scène in de badkamer met Viviane De Muynck werd opgenomen, zat ik er volledig door.”
Hollywood
Rundskop met Matthias Schoenaerts in de hoofdrol is momenteel genomineerd voor Oscar. Droom jij ook van een Hollywoodcarrière?
Koen: “Ik koester niet die droom zoals Matthias. Film is zijn allergrootste passie sinds zijn kinderjaren. Ik weet nog maar sinds mijn achttiende dat ik wou acteren. Mijn passie is nog groeiende. Er zijn veel te veel andere dingen in het leven die mij interesseren.”
Zoals theater?
Koen: “Theater, inderdaad. Ik zou het mij niet kunnen voorstellen dat ik nooit meer aan theater zou doen. Maar stilaan kan ik mij ook niet meer voorstellen dat ik nooit meer zou meedoen in een film of een serie schrijven. Ik vind film een ongelofelijk straf medium. Maar theater voelt steeds als thuiskomen.”
Eerbied voor de mens
Even terug naar de film. Is je visie op euthanasie veranderd doorheen de filmopnames?
Koen: “Mijn visie op euthanasie heeft meer body gekregen. Ik was altijd al pro euthanasie, omdat ik zeer hard geloof in zelfbeschikking en het recht daarop. De medische wereld heb ik lange tijd heel lang hypocriet gevonden. Er wordt altijd gezegd dat levens gerekt worden uit eerbied voor het leven, maar het moet uit eerbied voor de mens gebeuren, want anders is het maar een voortvloeisel uit foutgelopen religieuze opvattingen.”
Wat brengt 2012 nog voor jou?
Koen: “Op dit moment vooral theater. Ik doe een voorstelling met Charlotte Vandermeersch en Günther Lesage, genaamd Wat is drinken?. Een toepasselijke naam (lacht). Vanaf maart draai ik mee in het project van Deadline 14.10 op VTM, over de aanstormende gemeenteraadsverkiezingen en de burgemeesterstrijd.”
> Recensie Tot Altijd
> Interview Iwein Segers
> Interview Nic Balthazar



