De ontsnapping van Julien Parme
Florian Zeller
De Franse schrijver Florian Zeller is met De ontsnapping van Julien Parme niet aan zijn proefstuk doe. In deze roman stuurt hij het gelijknamige personage de wereld in, meer bepaald het Parijse nachtleven.
De Franse schrijver Florian Zeller is met De ontsnapping van Julien Parme’niet aan zijn proefstuk doe. In deze roman stuurt hij het gelijknamige personage de wereld in, meer bepaald het Parijse nachtleven.
De jongen is veertien jaar oud en naar eigen zeggen op weg om een groot schrijver te worden. Hij heeft een neus voor "leugentjes om bestwil" en een hekel aan zijn moeder en stiefvader, maar helaas geen feeling voor vrouwen. Met deze mentale bagage en het doel om de liefdes van zijn leven te ontdekken én te veroveren, loopt hij op een nacht weg van huis. In het gezelschap van een pakje sigaretten en een vers gestolen creditcard baant hij zich een weg door de volwassen wereld, een wereld die hij moet en zal ontdekken.
Hoewel het hoofdpersonage absoluut niet op zijn mondje gevallen is, slaagt hij erin om bij de lezer een oprechte vorm van sympathie los te wrikken. Het begin van het boek leest als de eerste kennismaking met een vervelende snotneus, maar eens de bladzijden vorderen en Julien echt op dreef komt, slaat dat gevoel volledig om. Als hij grof is, is hij grappig - in de volgende zin gevoelig en kwetsbaar. Nuchter en dromerig tegelijk beschrijft hij het nachtleven in de Franse lichtstad. Of de jonge Julien een stukje vertegenwoordigt van Florian Zeller, die zelf in Parijs is opgegroeid, is niet helemaal duidelijk. Zeker is wel dat de schrijver erin geslaagd is een humoristisch en filosofisch boek neer te pennen over de kijk op het leven van een veertienjarige, die tegen alle verwachtingen in niet puberaal overkomt.
Dit boek wil je lezen op een zonnig terras in Montmartre terwijl je koffie drinkt en Gauloises rookt. Dat is niet erg gezond van Zeller, maar je vergeeft het hem. Julien Parme heeft charme.
14 december 2007
