Twee meisjes uit Perzië
Nahid Rachlin
Twee meisjes uit Perzië is het levensverhaal van schrijfster Nahid Rachlin. In het relaas blijkt hoe haar leven nauw ver...
Twee meisjes uit Perzië is het levensverhaal van schrijfster Nahid Rachlin. Ze legt haar verleden bloot en ontrafelt ze haar familiebanden en sociale en culturele problemen. In het relaas blijkt hoe haar leven nauw verbonden is met de politieke situatie van Iran. Een ontroerend verhaal dat toch de verwachtingen niet helemaal inlost.
Zusterliefde
Het broeierige Midden-Oosten in oorlog dient als decor van Twee Meisjes uit Perzië. Deze situatie beïnvloedt het dagelijkse leven van de Iraanse inwoners sterk. Het familie-epos van Nahid is schrijnend: in haar tienerjaren droomt ze samen met haar zus Pari over Amerika en mooie filmsterren. Ze spreken stiekem af met jongens, acteren en lezen verboden literatuur. De meisjes worden heen en weer geslingerd tussen de traditionele en de Westerse mentaliteit.
Als de wet steeds strenger wordt, vlucht Nahid naar Amerika om te studeren. Haar zus blijft achter en trouwt met de verkeerde man. Vanuit Amerika hoort Nahid soms iets over de treurige situatie, maar ze is te ver weg om haar zus te helpen. Als de situatie uit de hand loopt, keert Nahid terug naar haar geboorteland en haar familie.
Waar is de magie gebleven?
Na De Vliegeraar en Duizend Schitterende Zonnen, twee prachtige romans over Afghanistan in oorlogstijd, hongerde ik naar meer leesvoer in dezelfde stijl. The house of books lokte me naar Twee Meisjes uit Perzië met de volgende teaser: "even beeldend en ontroerend als De Vliegeraar van Khaled Hosseini en De Gouden Kooi van Zainab Salbi".
Twee meisjes uit Perzië kan deze verwachtingen niet inlossen. Het verhaal situeert zich natuurlijk wel in dezelfde sfeer en heeft dezelfde thema’s. Alleen een sprankelende schrijfstijl ontbreekt, en dat is toch wel belangrijk. Waar Khaled Hosseini je met een enkel zinnetje recht in je hart kan raken, komt de stijl van Rachlin erg terughoudend over. Ze kan je niet betoveren met haar woorden. Het voelt alsof ze zich vastklampt aan de feiten, alsof ze er een geschiedkundig correct naslagwerk van wilt maken.
Het boek geeft een genuanceerd beeld van Iran, de mentaliteit en de cultuur waarin Nahid is opgegroeid. Toch kan je je als buitenstaander niet volledig inleven in het verhaal. Het taalgebruik komt soms ouderwets en stijf over. Dit hangt natuurlijk samen met een ander, belangrijk verschil: in tegenstelling tot De Vliegeraar is Twee Meisjes uit Perzië geen fictie. En dat maakt het verhaal dan weer des te ontroerender.
8 januari 2008
