De vrouw die haar leven acteerde

 Lila verlaat haar gezin van de ene dag op de andere om haar geluk te beproeven in Hollywood. Het enige wat ze achterlaat voor haar tienjarige dochter Casey is een met lippenstift gesigneerde foto van zichzelf. In de ogen van haar omgeving gaat Lila haar acteerdroom niet achterna, maar lijkt ze steeds meer in een droomwereld te leven. Een wereld waarin alleen Casey werd toegelaten.

Negen jaar later voelt Casey zich opnieuw verlaten. Haar vriend Dex, die ze pas heeft leren kennen, gaat zonder haar iets te vertellen op familiebezoek naar Hollywood. Op de terugvlucht crasht zijn vliegtuig en Dex overleeft het ongeluk niet. Casey reist af naar Hollywood om een herdenkingsplechtigheid voor Dex bij te wonen en om er zijn familie te leren kennen. Heimelijk wil ze vooral haar moeder vinden, van wie ze in al die jaren niets heeft gehoord, op enkele berichten na.

Met een hoofd vol vragen, en ondanks de waarschuwingen van haar vader, gaat Casey op zoek naar haar moeder. Ze kan niet begrijpen waarom zij haar in de steek heeft gelaten. Met enkel wat medische gegevens en de brieven van haar moeder wil ze de waarheid achterhalen.

De vrouw die haar leven acteerde staat bol van de flashbacks. Vooral de herinnering van Casey aan de momenten waarin ze samen met haar moeder enkele acteertrucs uitprobeerde, komen uitvoerig aan bod in het boek. Zo fluistert Lila het ene moment iets in het oor van haar dochter en het volgende moment vraagt Casey zich af waarom haar moeder vertrokken is. Ook haar vriend Dex, die ze sinds zijn dood vreselijk mist, keert regelmatig terug in flashbacks. Hoewel de flashbacks goed geplaatst en vrij duidelijk zijn, krijg je als lezer het ongemakkelijke gevoel dat het hele verhaal wordt vertraagd.

De Amerikaanse Kate Benson creëert met haar boek een mysterieuze zoektocht van een dochter naar haar moeder en de waarheid. Het levert een mooi en aangrijpend verhaal op, ware het niet dat de vele flashbacks wat van het goede te veel zijn.