Vlees mij! Onbeschaamd gevoelig en kwetsbaar

Vlees mij!, het poëziedebuut van Stijn Vranken, is een pareltje om veilig te bewaren. Met korte, sterke zinnen en rake beeldtaal, schetst hij zijn verlangens en verdriet. Enkele sterke vondsten maken van dit dunne boekje een klein meesterwerk.

Stijn Vranken begrijpt de vage kunst van het dichten. Hij roept met enkele woorden een gevoel of een sfeer op. Zijn gedichten zijn kort en krachtig. Gewapend met enkele rake zinnen en gestileerde beeldtaal, trekt hij ten strijde tegen ingewikkelde, ellenlange poëzie. Less is more lijkt de leidraad doorheen Vlees mij!

Vranken verheft evidenties tot kunst. De universele thema’s "liefde" en (de ondraaglijkheid van) "het leven", maken dat dit boek een enorm potentieel heeft en een erg divers publiek. Ik voorspel dat Vranken binnen dit en enkele maanden een hele schare nieuwe fans heeft.

In Vlees mij! stelt de schrijver zich kwetsbaar op. Onbeschaamd laat hij zijn intiemste gevoelens op het publiek los: desillusie, hoop, verdriet, ontgoocheling en hier en daar toch ook een harde erectie als bewijs van zijn mannelijkheid.

Het beeld dat ik van Vranken krijg, is dat van een man die het vertrouwen in het leven en de mensen al een tijdje verloren heeft. Gelukkig trekt er regelmatig ook een zweem van humor en relativering doorheen zijn teksten. Zo vergelijkt hij moeiteloos een vrijpartij met een officiële vergadering: Herinnert u zich nog / de vergadering van vrijdag jongstleden, / met mijn lijf en zijn voltallige leden?

Hij speelt ook de opmerkelijk rake vondst uit dat het leven dodelijk is:  Leven is dodelijk / Het werkt verslavend / en veroorzaakt / hartkloppingen / Begin er niet mee! / (raadpleeg uw arts of apotheker).
Of: "Om het eerst groot!" / riep het kind in mij. / En het verjaarde zich te pletter / tegen zijn eigen dood.

Het mooiste gedicht vind ik "Ik schrijf je". Met als quote van de week: Ik schrijf je / want je had het veel te druk / met niet naar me te luisteren / om te horen wat ik zei. (…) Ik schrijf je / in de hoop dat je beter lezen kan / dan luisteren.

De teksten uit Vlees mij! zijn gemaakt om te koesteren. Ik weet dat ik er de komende maand nog vaak naar zal teruggrijpen. Stijn Vranken heeft in mij iets teweeggebracht. Herkenbare situaties en emoties in heldere taal. Wat verlangt een mens nog meer?