Nachtwake van De Paardenkathedraal is een opeenstapeling van dramatiek en verwijten, afgewisseld met een vleugje humor.

Nachtwake van De Paardenkathedraal is een opeenstapeling van dramatiek en verwijten, afgewisseld met een vleugje humor.
Je stapt het Cultuurcentrum binnen en je hoort aan je rechtzijde een man aan de hostess vragen hoe lang het stuk duurt. Dan spits je natuurlijk even de oren. Eerlijk, als je dan hoort dat je voor twee uur en een half zoet bent, schiet er toch even een "help!" door je hoofd. Maar achteraf gezien was deze paniekaanval niet nodig. Enkel het laatste halfuur is wat doorbijten. Het stuk valt wat stil en na twee uur stilzitten, wordt het sowieso moeilijker om je te concentreren. Maar alvast chapeau aan de acteurs en de regisseur die erin slagen om het publiek zo lang in hun ban te houden.
Van het stuk zelf word je niet bepaald vrolijk. Twee broers ontmoeten elkaar, samen met hun vrouwen, na de crematie van hun moeder. Dit wederzien is allesbehalve hartelijk. De vorige ontmoeting dateert namelijk van vier jaar geleden, toen hun vader werd begraven. Beide broers schieten absoluut niet goed met elkaar op. Maar door omstandigheden blijft de ene broer bij de andere logeren. Gevolg: spanningen alom. Beetje bij beetje komen toch enkele pogingen tot gesprek tot stand tussen de broers. Zo komen de heikele punten uit hun leven naar boven. Beiden merken dat ze gevangen zitten in hun relatie. De een ziet er geen toekomst meer in en de ander ontdekt dat zijn vrouw haar toevlucht zoekt bij een veel jongere man. Hierdoor beperken de verwijten en de spanningen zich niet meer tot de broers alleen, met hysterische ontladingen tot gevolg.
De acteurs vertolken deze gespannen situaties optimaal. De reactie van het publiek spreekt boekdelen. Gelach tijdens het stuk als appreciatie voor de humor en een stevig applaus als afsluiter. Katrien de Becker speelt haar rol als psychotische, hysterische echtgenote fantastisch. Maar ook alle lof voor de drie andere acteurs. Vooral Jan van Looveren speelt als stoere beer met een klein hartje een sterke rol waardoor we De Joeri snel vergeten. De scene is opgebouwd als een hedendaagse woonkamer, en als toeschouwer is het net alsof je zelf in een van de zetels van de huiskamer plaatsneemt. Zo voel je je als toeschouwer geen indringer in deze gezinssituaties.
Alle elementen zijn dus aanwezig om je makkelijk in te leven in de verschillende personages, waarna het meeleven snel volgt. Een sterk stuk dus, dat je pats met de neus op de werkelijkheid drukt.
De Nachtwake van De Paardenkathedraal speelt op
Woensdag 9 april: Schouwburg Leuven
Donderdag 10 april: OC Westrand Dilbeek
Vrijdag 11 april: MEC Staf Versluys Bredene
Dinsdag 15 april: CC Hasselt
Vrijdag 18 april: CC De Schakel Waregem
Zaterdag 19 april: CC De Spil Roeselare



