Zowel liefdesverhalen, grappige ontmoetingen, maar ook een weerzinwekkend verhaal passeren de revue in The Deportees. Allemaal hebben ze een ding gemeen: een geboren en getogen Ier ontmoet iemand die in Ierland is komen wonen.

Zowel liefdesverhalen, grappige ontmoetingen, maar ook een weerzinwekkend verhaal passeren de revue in The Deportees. Allemaal hebben ze een ding gemeen: een geboren en getogen Ier ontmoet iemand die in Ierland is komen wonen.
Of het nu aan de populariteit van Riverdance of U2 ligt, we hebben er het raden naar, maar het is een feit dat één op de tien mensen in het huidige Ierland afkomstig zijn uit een ander land. Om ook hen niet uit het oog te verliezen, pende Roddy Doyle verhalen neer voor Metro Eireann, een multiculturele krant in Ierland. Acht daarvan bundelt Doyle nu in The Deportees, een boek waarin zowel liefde en weerzin, opwinding en uitbuiting als vriendschap en onbegrip elkaar ontmoeten.
Toegegeven, ik had nog niets van Roddy Doyle gelezen. Maar voor een eerste kennismaking met deze schrijver die ondertussen toch al tien boeken op zijn palmares heeft staan, is dit boek ideaal. Doyle laat de lezer aan de hand van acht verschillende hoofdpersonages kennismaken met de Ierse mentaliteit. Doyle, zelf een Ier, windt er geen doekjes om: het multiculturele Ierland is een feit, maar niet elk personage in het boek lijkt dit te appreciëren. Zo komt in het eerste verhaal de confrontatie tussen een doorgewinterde Ier en het Nigeriaanse vriendje van zijn dochter naar voor. Daarnaast staan onder andere een groepje studenten, een Pools kindermeisje en een Afrikaanse jongen centraal. Ook is er een hoofdrol weggelegd voor Jimmy Rabbitte in het kortverhaal over The Deportees, niet enkel de titel van het boek, maar ook een groepje niet-blanke muzikanten die de opvolgers zijn van The Commitments (tevens het populairste boek van Doyle).
Hoewel verschillende verhaalsoorten worden verteld, behoudt Doyle altijd zijn eigen humoristische en gedetailleerde scherpzinnigheid. Mede dankzij deze eigenschappen zorgt Doyle niet voor een breuk, maar slaat hij net een brug tussen verschillende bevolkingsgroepen.



