E.R. bloedt stilaan dood, maar is alsnog springlevend

Serie 11 van ER is een nerveuze aaneenschakeling van reanimaties, transplantaties en hevige emoties. Het emergencyteam gaat altijd weer tot het uiterste en daar voorbij om mensenlevens te redden. Alsof dit nog niet moeilijk genoeg is, slalommen dokters en verpleegsters continu tussen elkaars ego’s, onwillige patiënten, pedante advocaten...
 

De serie gaat met een rotvaart vooruit. De camera zwenkt van hot naar her, net zoals de personages. Dokters en assistenten Abby, Ray, Carter, Neela, Lewis, Morris, Kovac, Pratt... houden samen met een team verpleegsters de emergency room (ER) van Chicago recht. Niet evident in een stad waar gewapende overvallen dagelijkse kost zijn. Uit opzoekwerk op internet blijkt dat het aantal schotwonden, kindermisbruik en dergelijke meer in Chicago niet overdreven wordt voorgesteld in de serie. Toch blijf ik de serie lichtjes onrealistisch vinden. Of vind jij het normaal dat een dokter chicken wings verorbert, om vervolgens met vettige handjes en zelfzekere tred op een zwaargewonde patiënt af te stevenen? Of wat denk je van een stinkbom in de emergency room? Kijkers die zich niet storen aan zulke utopische scenes in een doktersserie zullen de voorvalletjes waarschijnlijk gewoon grappig vinden.

De ene aflevering is de andere niet
Sommige afleveringen gaan letterlijk van de ene reanimatie over naar de andere - een paar grappige oneliners van haantjesgedragvertonende dokters niet te nagesproken. Andere afleveringen focussen iets meer op de verhouding patiënt-dokter en op de al dan niet amoureuze verhoudingen dat het medisch personeel erop nahoudt. Het spreekt voor zich dat dit een dankbare afwisseling biedt voor al de hechtingen, bloedtransfusies en overdosis Latijnse benamingen. Gelukkig kan je met 22 afleveringen in het verschiet de fast forwardknop eens stevig indrukken. Bevalt een aflevering je niet, spoed je dan naar de volgende.

Als je tijdens deze drukke examenperiode maar één aflevering wil zien, ga dan voor Here & There. Dr. Gallant, voormalig arts in County General Chicago, werkt in een veldhospitaal in Irak. Tijdens deze uitzending lijkt ER Chicago klein bier. De meest schrijnende kant van een hopeloze oorlog wordt weergaloos belicht. Regisseur Christopher Chulack levert een sterk en emotioneel stukje televisie af. Deze aflevering doet ook minder oppervlakkig en Amerikaans aan dan het gros van de andere staaltjes ER.

Maar liefst 12 regisseurs en 10 schrijvers werkten aan dit elfde seizoen. Pas op, deze aantallen doen meer complementariteit en afwisseling vermoeden dan je zou verwachten. Vooral de afleveringen van Christopher Chulack zijn de moeite. Hij drukte dan ook niet voor niets de meeste Emmy’s achterover.

Time of Death
In 1994 werden de eerste uitzendingen van ER de ether ingestuurd in de VS. Toen was ER ongetwijfeld synoniem voor innovatieve en blitze televisie. Anno 2008 zijn we te veel verwend door series als Lost, Prison Break en Grey’s Anatomy. Die laatste is een pak eigentijdser dan ER. In 2009 loopt de laatste serie van ER in de Verenigde Staten. De makers velden dit doodvonnis over hun serie nadat ze de lage kijkcijfers onder ogen kregen. George Clooney en Julianna Margulies keren misschien terug naar County Hospital Chicago voor dit allerallerlaatste seizoen. Als doekje voor het bloeden kan dat tellen...