Duet met valse noten bestaat dit jaar 25 jaar. Toen het verscheen, was het meteen een succes. En zelfs na 25 jaar wordt het nog steeds gelezen en herdrukt. Wat doet zoiets met een mens? We vroegen het Bart Moeyaert zelf.

Toen Duet met valse noten uitkwam was u 19. Hoe bent u op die leeftijd met het succes van het boek omgegaan?
Bart Moeyaert: "Ik denk dat ik veel geluk gehad heb. Op dat moment bestonden er nog geen programma’s als X-Factor, waarin je van de ene op de andere dag iets kan worden en iedereen je kent. Ik deed gewoon wat ik graag deed: ik was de jongste in een warm nest en tijdens de puberteit begon ik me af te zonderen om te schrijven. En daar bleef het bij. In die tijd koos je duidelijker voor een bepaald beroep, en schrijver of acteur worden kon natuurlijk wel, maar dat zagen mijn ouders niet zitten. Pas toen “Duet met valse noten” uitgegeven was, besefte ik dat ik vanzelf toch een schrijver geworden was.
Dat “schrijver worden” is heel snel gegaan: dat een boek in één jaar 3 keer werd gedrukt was heel ongewoon. Ik kreeg dus niet de tijd om erbij stil te staan en naast mijn schoenen te gaan lopen. Toen ik op mijn 26e was uitgenodigd op de Jeugdboekenweek en een hele hoop jongeren mijn naam scandeerden, was ik nogal overdonderd. (lacht) Ik ben de brieven en aandacht nog steeds niet gewend.

Hebt u achteraf nooit gewenst dat het boek pas op latere leeftijd verschenen was?
Bart Moeyaert: "Nee. Het mooie eraan is dat je op die leeftijd de boeken ontdekt die je hele leven en schrijven beïnvloeden. Duet met valse noten had er helemaal anders uitgezien als ik het pas op latere leeftijd had geschreven."

Dit jaar bestaat Duet met valse noten 25 jaar. Bent u met de tijd op een andere manier naar het boek gaan kijken?
Bart Moeyaert: "Er is een tijd geweest dat ik het boek niet meer wilde kennen, omdat iedereen er steeds op terugviel en mijn nieuwe werk er alsmaar mee vergeleken werd. Iedereen bleef maar hopen op een vervolg, terwijl ik verder wilde. Maar ik heb beseft dat die reactie verkeerd was. Ik heb alles aan Duet met valse noten te danken, daarmee is alles begonnen. Dat mag ik niet vergeten. Na 25 jaar wordt het nog altijd gelezen en vindt niemand het ouderwets. Nog steeds krijg ik van lezeressen – meestal zijn het meisjes of vrouwen (lacht) – te horen dat het verhaal hen geraakt heeft of zelfs troost geboden heeft. Dat wil toch iets zeggen."

Duet met valse noten is gebaseerd op uw dagboekaantekeningen. Gaat u nog steeds op die manier te werk?
Bart Moeyaert: "Bij het schrijven van een boek keer ik bijna altijd naar mezelf terug. Alles wat je opschrijft is per definitie ook een deel van jezelf. Zo heeft elke periode uit mijn leven een boek opgeleverd. Daardoor zou elk boek er anders uitzien als ik het nu zou schrijven. Duet met valse noten is gebaseerd op mijn dagdromen van toen. In die tijd was ik Liselot en Lander."

Had u 25 jaar geleden gedacht dat Duet met valse noten het begin zou zijn van een succesvolle schrijfcarrière?
Bart Moeyaert: "Ik knutselde als kind al boeken in elkaar, dus in dat opzicht wist ik dat ik wilde blijven schrijven. Het grootste probleem was dat mijn ouders er niet echt achter stonden. Mijn vader wilde dat ik leraar werd, schrijver worden behoorde niet tot de mogelijkheden. Maar uiteindelijk hebben mijn ouders zich erbij neergelegd toen ze zagen dat ik iets betekende in de schrijverswereld en het niet op een doemscenario uitdraaide."

Hebt u nog tips voor jongeren die net als u veel met schrijven bezig zijn en hierin willen groeien?
Bart Moeyaert: "Schrijf het verhaal dat je zelf zou willen lezen, niet het verhaal dat anderen graag zouden lezen. Wees eigenzinnig. Je hoeft niet schools de regels te volgen. Bijvoeglijke naamwoorden zijn niet nodig om een “mooi” verhaal te schrijven. En tenslotte, lees veel maar verwerk alles wat je leest tot iets van jezelf."