Lachen met de midlifecrisis van een ander

Peter Pruiser, docent geschiedenis op een middelbare school, heeft een midlifecrisis. Hoewel hij al jaren happy, kaal en dik is, voelt hij zich plots... zo kaal en dik. Maar dat is niet alles: zijn vrouw Petra ergert zich dood aan hem, en hij eigenlijk ook aan haar. Als zijn veertienjarige vrouwelijke studenten hem meer opwinden dan zijn vrouw, begrijpt hij dat er iets mis is.

Als Petra een ander heeft, gaat er een nieuwe wereld open voor Peter. Hij is vrij, vermagerd en op vrouwenjacht. En toch: iedereen wil met hem naar de kroeg, maar niemand wil met hem naar bed. Hij flirt er al jaren lustig op los met zijn collega Robine, maar als hij dan eindelijk op de man af zegt dat hij al die beloofde seks dan wel eens wil komen innen, krijgt hij de deur in zijn gezicht.

Van één tegenslag is nog niemand doodgegaan, dus besluit hij om zijn imago op te krikken door beroemd te worden. Hij neemt acteerlessen en figureert in de televisieserie Grijpstra en De Gier, waar hij de actrice Chantal Janzen tegenkomt. Onbewust creëert hij een enorme obsessie voor haar. 

Hans van der Beek zal geen potten breken met dit debuut, maar hij schrijft verdomd grappig, dat wel. Het resultaat is een vlot boek, dat niet echt beklijft, maar wel lekker luchtig is en waar je niet over na hoeft te denken. Het personage is een beetje zielig, maar wel herkenbaar en ik zou zelf ook best eens met die Peter Pruiser aan de toog willen hangen. 

Alles aan Mijn vrouw heet Petra straalt fun uit. De eerste pagina begint op de omslag van het boek en de achterflap vat netjes samen waarom je dit boek niet moet lezen (dus wel):

- Ik ken die hele Hans van der Beek niet   

- Ik ben zelf een kale, dikke brildrager en kan daar niet om lachen

- Ik rijd zelf met een Ford Mondeo

- Ik wacht wel op de film

- Ik ben zelf docent op een middelbare school en kan daar niet om lachen

- Ik heb maar een vaag idee van wat er omgaat in mannenhoofden en wil dat graag zo houden

- Ik vind het gênant voor die arme Chantal Janzen