Twee piano’s, drie gitaren, een drumstel en af en toe een stem. Stijn en Steven Kolacny verzorgen met Koen Buyse de voorstelling Luister naar de Film.
De hele zaal wordt stil als enkel Stijn op het podium komt, gaat zitten en piano begint te spelen. Er hangt een mysterieuze sfeer en de lichtshow blijft nog even uit. Na een tweetal nummers maakt het publiek kennis met de filmprojectie. Op het scherm vooraan worden tussen de soundtracks door stukjes film getoond. Steven, Stijn en Koen spelen in enkele fragmenten zelf de hoofdrol.
Rust
Bij The English Patient is Steven aan de beurt. Met een piano en rustgevende klanken maakt hij van dit nummer een topper van formaat. Ideaal om even te ontstressen. Na de solo's is het de beurt aan Koen om ten tonele te verschijnen. Zelfs Tom en Bas (leden van Zornik) komen mee musiceren. De zachte vocals van Buyse, die wel wat vaker zo’n projecten zou mogen doen, zijn perfect afgestemd op het muziekspel van de anderen.
Dat het inlevingsvermogen zowel bij publiek als bij uitvoerder hoog ligt, is duidelijk merkbaar in Pirates of the Caribbean. Zet Stijn en Steven samen aan een piano en de vonken vliegen er van af. Het nummer wordt zeer expressief gebracht en het had niet veel gescheeld of we hadden Schip Ahoi geroepen voor de volledige zaal.
Beauty en kippenvel
American Beauty wordt dan weer gebracht door Stijn en Tom. Eerlijk gezegd, ze hebben een Beauty gemaakt van deze song. Streets of Philadelphia is één van de klassiekers die iedereen wel herkent. Koen vertegenwoordigt de vocals zo sterk, dat we er kippenvel aan overhield. Zelfs a capella blijft hij overeind. Het tweede kippenvelmoment krijgen we wanneer Koen en Steven Johnny Cash coveren.
Amélie Poulain mag op een theatertour als deze zeker niet ontbreken. La Valse D’Amélie werd zo sterk gebracht dat je het meisje in kwestie gewoon voor je ziet. Net zoals bij Platoon trouwens. De Adagio For Strings wordt dan wel zonder strijkers gebracht, maar mist zijn effect niet. Emoties overbrengen en ontspannen. Beide doelen zijn bereikt.
Creatief met strijkstok
Tijdens het themanummer van Eternal Sunshine komt de volledige filmband nog eens het podium op om dit laatste nummer te spelen. Koen zingt vol overtuiging terwijl Stijn op zijn hoogtepunt van de avond wacht. De vioolsolo waar hij naar uitkijkt is prachtig, en zeker voor herhaling vatbaar. Als de bende nog eens opkwam om een buiging te maken, port Steven zijn jongere broertje met de strijkstok. Na de buiging neemt Stijn de strijkstok over en aait ermee over het hoofd van zijn broer. Helaas duren mooie liedjes niet lang en had Luister naar de Film gerust mogen duren tot in de vroege uurtjes.



