El Guapo, normaal garant voor instant peace, love en blote tieten, begon lauw aan de avond. Hun eens zo sexy en energiek geluid werd gereduceerd tot middelmatige klankbubbels en kwam maar voor 80% tot in de zaal die, het moet gezegd, de geluidskwaliteit heeft van een chirolokaal in Kessel-Lo.
Hoewel de groep veel nieuwe snoepjes aan het publiek voorstelde (van de voorlopig titelloze opvolger van Accusation Blues) leken de Limburgers wel aan hun winterslaap begonnen. Uit Battles Across The Stereo Spectrum, zo ongeveer het beste rock ’n blues-album uit de Benelux, plukten ze alleen The Hearse aangezien de titelsong zelf tijdelijk lijdt aan het Stairway to Heaven-syndroom, of te populaire nummers die àltijd worden aangevraagd.
Porno
Wie ‘sappige mopkes’ had verwacht van de immer sympathieke zanger-gitarist Christophe Dexters bleef op zijn honger zitten. Hij kondigde wel enigszins fier aan dat El Guapo zich de komende twee jaar zal verdiepen in de lucratieve maar lichtjes overschatte wereld van latex en lakens: jawel, porno! Hier bij CJP hebben we nog geen consensus bereikt over de waarachtigheid van dit project.
El Guapo Stunteam eindigde dan toch in schoonheid met enkele pittige riffs zoals alleen zij die kunnen componeren. De groep blijft van een ander kaliber dan we hier gewend zijn maar ze zal toch wat inspiratie aan de Sint moeten vragen. Misschien lag Captain Catastrophy ergens op een spoedafdeling (het moest er ooit eens van komen), we zagen geen vurig EGS, alleen een nasmeulend kampvuurtje.
OiOiOi
De weg was in ieder geval vrijgemaakt voor dé remedie tegen allerlei financiële en bankaire crisisjes: The Datsuns. Sinds Smoke & Mirrors, toch niet meteen het soort plaat waarbij je spontaan iemand de kleren van het lijf wil scheuren, was het relatief stil gebleven rond het viertal. De Kiwis hadden nog wat goed te maken.
Na pakweg 2 nummers werd het crowdsurfverbod al door enkele langharige rebellen brutaal geschonden. Klassiekers als Fink For The Man en (voorlopig) magnum opus Motherfucker From Hell zorgden ervoor dat de temperatuur in een goedgevuld Depot drastisch de hoogte inging. Het OiOiOi-gehalte van The Datuns, een overblijfsel uit de tijd dat ze nog geplaagd werden door acne, echode ook deze keer door de zaal. Covers The KKK Took My Baby Away van The Ramones en Where Eagles Dare van The Misfits waren goed voor een heerlijke portie Nieuw-Zeelandse billenkoek.
Catharsis
De nieuwe plaat Head Stunts wordt voorlopig nog niet massaal verkocht maar de glimp die wij ervan konden opvangen was nochtans de moeite waard. Een orgie van gitaren en zelfs een orgeltje op Hey Paranoid People bewijzen dat het jarenlang slikken van testosteronpillen zijn effect niet gemist heeft. Bijgestaan door de helft van El Guapo Stuntteam leidden de laatste noten tot een ongeziene catharsis on stage, compleet met uitgesponnen gitaar-en drumsolo’s. Onze raad voor de toekomst: je kunt maar beter in steengoede concerten investeren.



