Ongezien
Het Wiels benadrukt graag dat het geen museum is. Het is een instelling dat een platform biedt aan (jonge) kunstenaars en daarnaast ook een ‘plek van creatie’ wil zijn. Kortom, een pittige broeiplaats van hedendaagse kunst. De tentoonstelling Un-Scene sluit perfect aan bij deze doelstellingen. De titel verwijst naar het samenklitten van de huidige kunstwereld. De enkelingen die in dit wereldje thuishoren vormen ‘scenes’, exclusieve groepjes waarbinnen alles kan en mag. Kunstenaars weten bovendien maar al te goed wat er internationaal speelt op het vlak van kunst maar de originele installaties van hun buurman kennen ze vaak niet. Het Wiels vestigt de aandacht op jonge Belgische artiesten die misschien nog geen gevestigde waarden zijn maar wel ongezien goede dingen creëren.

Ongehoord
‘Jong’, ‘ongezien’ en een tikkeltje ‘buiten de lijntjes’, een mens zou voor minder achterdochtig worden. Ik kan je bij deze echter gerust stellen: ja, er is nog talent in België! Het niveau van de tentoonstelling ligt echt heel hoog. Geen flauwe wel-mooi-maar-al-duizend-keer-gezien-werken, maar ook geen ontoegankelijke potjes kak in een kader. Fris, interessant en mooi zijn zeker toepasselijke kernwoorden voor deze expo. Vooral de werken van Stephan Balleux en Heidi Voet hebben een serieuze impact op de bezoeker. Tijdens de tentoonstelling lopen ook verschillende lezingen, films, performances, ‘look who’s talking’ (rondleidingen door de kunstenaars zelf) en vier rondetafelgesprekken. Je kan de verfrissende ideeën met andere woorden niet enkel zien, maar ook horen.

Ongemeen goed
Niet enkel de kunstenaars maar ook het Wiels zelf verdient een ferme schouderklop. De oude brouwerij is subtiel maar efficiënt omgebouwd tot een prima en vooral toegankelijke tentoonstellingsruimte. De grootte van het gebouw verleent aan elke kunstenaar genoeg speelruimte zodat de werken voldoende tot hun recht komen. Hoe jong deze instelling ook is, van beginnersfoutjes of kleine jeugdpuistjes hebben ze geen last terwijl de goesting – van de suppoost tot de kunstenaar – er nog duidelijk in zit.
Stop de onderhandelingen, België is nog wel degelijk één (kunst)front, kom maar eens een kijkje nemen in het Wiels.