Het monsterkind

 Liefde, trouw en een veilig gezinsleven zouden Harriet en David Lovatt gelukkig maken. Hun klassieke kijk op de wereld stond in scherp contrast met de tijdsgeest van de wilde jaren ’60. Maar het jonge koppel negeerde de opmerkingen van hun naasten en kochten een groot, bouwvallig, victoriaans huis. Met de financiële hulp van de familie maakten ze van hun aankoop een toevluchtsoord weg van de wrede wereld.

Het geluk lachte Harriet en David toe. Familieleden brachten jaarlijks de feestdagen bij hen door en het huis vulde zich met gezelligheid en warmte. Harriet zette vier prachtige kinderen op de wereld. De zwangerschappen vergden veel van haar lichaam en ze raakte uitgeput. Met de hulp van haar moeder kon Harriet even op adem komen. 

Maar totaal ongepland bleek een vijfde kindje op komst te zijn. Deze zwangerschap was de ergste van allemaal. Al vroeg bewoog het kindje heftig en Harriet vocht maandenlang tegen de pijn. Bij de geboorte werd al snel duidelijk dat Ben geen gewone baby was, hoewel hij medisch gezien niets mankeerde. 

Ben groeide snel en was heel sterk. Hij legde geen contact met zijn broertjes en zusjes en wilde niet geknuffeld worden. Vaak lag hij te grommen en te snuiven in zijn wieg. Iedereen kreeg koude rillingen van deze baby. Familieleden bleven uit schrik weg en het gezin viel langzaam uit elkaar.

Harriet was geschokt dat ze ‘zoiets’ had gebaard. Ze werd misselijk als Ben haar met zijn ijzige blik aankeek, maar schaamde zich tegelijk voor deze emoties. Gedreven door haar schuldgevoel, besloot ze vastberaden alles in het werk te stellen om Ben ‘normaal’ te maken en haar gezin te redden.Met Het Vijfde Kind raakt Doris Lessing, nobelprijswinnares voor de literatuur 2007, een beladen thematiek aan. Het niet houden van een kind is in onze samenleving onbespreekbaar. Lessing deinst met dit eigentijds griezelverhaal op geen enkel moment voor deze rauwe emoties terug.