De Jonge Samoerai op Zweinstein?

In het verhaal bekijk je alles door de ogen van een samoerai en bent toeschouwer van een wonderbaarlijk spektakel. Je wordt meegevoerd door Japanse gevechtstermen en zonder dat je het beseft, leer je denken als een samoerai. Doorheen het verhaal maak je kennis met onder andere kenjutsu (de Kunst van het Zwaard), kyutsu (de Kunst van de Boog) en de taijutsu (de Kunst van het Lichaam). Interessant en, ook niet onbelangrijk, het verveelt niet. Achteraan het boek staat trouwens een handige lijst met Japanse woorden die gebruikt worden doorheen het boek en zelfs enkele Japanse wijsheden worden aan de lezer geopenbaard.

Educatief en toch niet saai, zo kan je het boek samenvatten. Je leert iets bij, zonder er echt te moeten voor studeren. De Japanse cultuur wordt je niet opgedrongen, integendeel, ze wordt je binnengelepeld in kleine porties. Je buik wordt er nét niet overvol van.

Wachten op vervolg

Het begint allemaal langzaam. De schrijver beschrijft rustig verschillende zaken, legt alles goed uit. Eenmaal aan het midden gekomen, gaat het een heel stuk sneller. Persoonlijk vinden we dit jammer. Het is alsof Chris Bradford zijn verhaal snelsnel moest afwerken. Desondanks blijft De Jonge Samoerai een mooi schrijfsel. Een tweede puntje waar we het wat moeilijk mee hebben, is het open einde. Het is een sterk open einde, waarmee we bedoelen dat de schrijver zo snel mogelijk een vervolg moet schrijven! Het verlangen naar een vervolg is groot. Na het lezen van de Weg van de Krijger bleven we met veel vragen zitten. Hoe loopt het nu af met het hoofdpersonage? Slaagt hij in zijn doel? Krijgt hij de wraak waar hij op zint? Antwoorden op deze vragen vinden we hopelijk in een tweede deel.

Harry Potter, daar leek het soms wel wat op. Zo zie je maar hoever de toverkracht van J.K. Rowling reikt. De speciale school (de ‘Niten Ichi Ryu’), waar Jack de ‘samoeraikneepjes’ leert, deed ons sterk denken aan Zweinstein. Ook de vijanden die Jack maakt, associeerden we met de strijd tussen Malfidus en Harry. Misschien lazen we te veel Harry Potterverhaaltjes?

De Jonge Samoerai is in onze ogen een goed boek voor wie zich interesseert voor samoerai en van Japan houdt of gewoon voor liefhebbers van een leuk verhaal.