Duplicity
Tony Gilroy
Nadat hij de Bourne-trilogie en Michael Clayton neerpende, had scenarist en regisseur Tony Gilroy naar eigen zeggen zoveel fascinerend materiaal rond bedrijfsspionage verzameld, dat er wel een film van moest komen. Hoe intrigerend dat materiaal was, is te zien in Duplicity.
Claire Stenwick (Julia Roberts) en Ray Koval (Clive Owen) ontmoeten elkaar in Dubai. Zij is een CIA-agente, hij werkt voor MI6. Een hartstochtelijke nacht later heeft zij niet enkel een geheim dossier, maar ook zijn hart veroverd.
Vijf jaar later zijn de twee spionnen in New York beland. Hun overheidsjob hebben ze opgegeven voor een lucratiever bestaan in de wereld van bedrijfsspionage op het hoogste niveau. Het doel? De geheime formule van een nieuw product bemachtigen voor er een patent is, om het daarna door te verkopen aan de hoogste bieder. En daarna een leven lang relaxen, badend in overdreven luxe en genietend van elkaar.
De ultieme shampoo
Om dat doel te bereiken heeft het tweetal zich ingewerkt bij twee concurrerende multinationals. De CEO's van de megabedrijven, vertolkt door Tom Wilkinson en een fantastische Paul Giamatti, zijn aartsvijanden die elkaar kapot concurreren en niet vies zijn van wat spionage bij de ander. Wanneer één van de twee bedrijven "de ultieme shampoo" lijkt te hebben ontwikkeld, zien Roberts en Owen de kans om hun slag te slaan.
Dat is het plan, maar natuurlijk loopt niet alles van een leien dakje, want hoe kun je elkaar vertrouwen als je hele leven draait rond verraad en spionage? De rake dialogen en snedige opmerkingen vliegen in het rond. Roberts en Owen vormen voor de tweede keer sinds Closer een filmkoppel, en die combinatie werkt buitengewoon goed.
In een tijd waar de special effects van een film stilaan belangrijker zijn dan het verhaal doet het deugd om nog eens een film als deze te zien. Bovendien zorgen de vele plot-twists voor de nodige hersengymnastiek bij de kijker, en zoiets kan natuurlijk nooit kwaad.
25 maart 2009
