Littekens vervagen maar blijven zichtbaar

‘Tweelingspriemgetallen zijn paren van priemgetallen die vlak naast elkaar staan, ertussen staat enkel een even getal dat ze belet elkaar aan te raken. Mattia dacht dat hij en Alice zo waren, twee tweelingspriemgetallen, alleen en verloren, vlak bij elkaar maar niet dicht genoeg om elkaar echt aan te raken.’

Het ene priemgetal is de briljante Mattia. Hij heeft een achterlijk tweelingszusje Michela, die hij alleen achter liet in het park omdat hij zich schaamde voor haar. Wanneer hij haar terug wil oppikken, lijkt ze van de aardbol verdwenen te zijn. Zijn zusje werd nooit meer teruggevonden en Mattia leeft verder met een onmenselijk schuldgevoel. Het andere priemgetal is Alice. Alice moet als jong meisje skielessen volgen van haar vader. Tijdens een afdaling valt ze ongelukkig en is voor de rest van haar leven kreupel.

In het middelbaar botsen Alice’s en Mattia’s leven wat meteen een levenslange vriendschap met zich meebrengt. Ze begrijpen elkaar op een manier dat niemand anders kan omdat ze een ding gemeen hebben: beiden worden ze gekweld door littekens uit het verleden die hen gevormd hebben tot de vreemde personen die ze nu zijn. Ze herkennen elkaars eenzaamheid.

Vervreemding doet lijden

Al vanaf de eerste hoofdstukken geraak je in de ban van de hoofdpersonages. Paolo Giordana wekt een enorm grote nieuwsgierigheid op door zijn vertelstandpunt slim af te wisselen.

Het ene moment vertelt het wiskundig brein Mattia, het andere moment is de fragiele Alice aan het woord. En dan zijn er nog fragmenten waar ze samen aan het woord zijn. Samen in elkaars leven staan, al is het telkens maar met een halve voet. Want hoe hard ze ook proberen, het lukt hen niet om dichter bij elkaar te komen.

Het boek raakt je in heel je wezen. Door de onmacht van de personages om zichzelf te begrijpen, maar ook de troost die de twee priemgetallen nodig hebben. Maar het wordt niet toegelaten omdat ze ergens denken dat ze hun vreemd-zijn verdiend hebben. Wat ze niet weten is door zich afzijdig op te stellen, ze zich nog zichtbaarder maken voor de omgeving, iets waar ze beiden heel angstig voor zijn.

Het ontroerende debuutroman van de jonge Italiaan vraagt smekend naar een minstens even goede opvolger. Hopelijk krijgen we snel een nieuw boek te lezen van deze beloftevolle auteur!