Jasper Erkens
Jasper Erkens presenteert zijn debuutalbum met band en cello. Een gewaagde keuze omdat voor een singer-songwriter zoals Jasper Erkens een gitaar in principe volstaat om zijn ding te doen. Het kan dan ook mislopen als de band je hele act doet verbleken, maar dit gebeurt niet. Het concert is op en top Jasper Erkens en alles vloeit mooi in elkaar over.
Wat echter wel na enkele nummers duidelijk zichtbaar is, is dat het geheel niet echt meer biedt dan Jasper Erkens alleen. De chemie die er bij goeie bands is, ontbreekt en geeft ons jammer genoeg geen extra vuurwerk. Maar vergeet niet dat er een 16-jarige knaap vooraan staat en dan bekijk je dit plots helemaal anders. Hij brengt alle nummers zelfverzekerd en gaat zelfs van de meute gillende meiden op de voorste rij niet zweven. Respect.
De kinderschoenen van het leven
De nummers die Jasper brengt zijn gevarieerd en zitten goed in elkaar. Belangrijk bij een singer-songwriter zijn de teksten en de geloofwaardigheid ervan. Dat is het wonderbaarlijke aan deze kerel. Je gelooft wat hij zingt, ook al staat hij nog in de kinderschoenen van het leven.
Deze lijn trekt hij ook door in de weinige covers die hij speelt. Zo draagt hij aan elk van zijn grote voorbeelden, of helden zoals hij ze noemt, een lied op. Het coveren van Damien Rice en Nick Drake gaat deze jongeman dus goed af, wat niet iedereen gegeven is.
Moeilijk te geloven
Moeilijk te geloven: 16 jaar, een debuutplaat die op weg is om een succes te worden en een agenda gevuld met optredens. Jasper Erkens doet het en geeft zich 100 procent.
10 mei 2009
