De schuldbekentenis van Amerika

Deze door het Sundance Film Festival geselecteerde documentaire werd ingeblikt in 2008 vlak voor de crisis toesloeg. Samen met Robert Bixby was David Walker één van de mensen die via sensibilisering wees op het groot gebrek aan fiscale verantwoordelijkheid van overheid en burger. Rode draad doorheen de documentaire is de passie van deze twee voorvechters. Het plaatje is des te wranger nu wij weten hoe het een jaar later gesteld is met de Amerikaanse en wereldwijde economie. In vier peilers (begrotingstekort, spaartekort, handelstekort en gebrek aan leiderschap) krijgen we te horen waarom en hoe het zo ver is kunnen komen. Soms op heel simpele wijze. Als een overheid altijd maar méér uitgeeft dan haar inkomsten toelaten, kom je onvermijdelijk tot een crisis. Zeker als de burger zijn overheid gewoon na-aapt en mee op een kredietwolk zweeft.

De schuldklok tikt

Onthutsend zijn de toespraken van opeenvolgende presidenten die stuk voor stuk beloven de staatsschuld, ondertussen meer dan 9600 miljard dollar, af te bouwen. “We won’t leave it to our children and grandchildren”, is bijna een dooddoener geworden. Ook al vliegen de cijfers in het rond, toch weet de documentaire via dynamische grafiekjes dit toch vrij moeilijke thema bevattelijk uit te leggen. Historische mijlpalen in de staatsschuld geven aan dat het probleem heel ver teruggaat. 

De schuldklok, een digitale teller die aangeeft hoe het met de staatsschuld gesteld is, is ondertussen terug in werking in Amerika. Misschien een ideetje voor onze volgende regering nu de vaak loze verkiezingsbeloften achter de rug zijn en ook onze begroting uit evenwicht begint te geraken. 

Deze film is een absolute must voor iedereen die de ondertussen wereldwijde crisis in perspectief wil plaatsen. Een krachtige aanklacht die net zoals An Inconvenient Truth voor het milieu een alarmerend noodsignaal wil geven aan onze economen, beleidsvoerders en wijzelf als consumenten.