Pit
Repos Production
Heb je jezelf ooit afgevraagd hoe het bastaardkind van het kaartspel "stronten" en Boonanza er zou uitzien? Wel, Pit is het antwoord, en de koeien krijg je er gratis bij.
In Pit word je in de schoenen (lees: rubberen laarzen) gestoken van een door de wol geverfde koeienhandelaar met een missie: zoveel mogelijk koeien van dezelfde soort verzamelen! Klinkt dit boeiend? Niet echt, maar ik laat me niet afschrikken door een stel koeien en probeer alsnog de speldoos open te peuteren. Na wat klungelig gefriemel valt de inhoud van de doos op tafel... Ik speur even rond en vind een zakje kaarten, spelregels op de grootte van een A6 blaadje, en een bel. Hoog tijd om Pit aan een testrit te onderwerpen.
Stronten meets Boonanza
De opzet van het spel is simpel. Tot acht spelers kunnen met elkaar wedijveren om zo snel mogelijk een reeks van negen dezelfde koeien in hun hand te krijgen. Dit gebeurt door wat het best omschreven kan worden als een combinatie van Boonanza en het kaartspel Stronten. Van zodra het startsein wordt gegeven begint het onderhandelen en roept iedereen luidkeels het aantal kaarten dat hij of zij wil wisselen. Hierdoor ontaardt het spel al snel in een oorverdovende chaos tot iemand plots op de bel slaat en zijn kaarten op tafel legt, waarop de winnaar zich met trots de nieuwe eigenaar mag noemen van het op de kaarten aangegeven aantal punten. De winnaar van de ronde kiest vervolgens de spelregels van het volgende rondje. Van zodra iedereen de spelregels van de nieuwe ronde kent worden de kaarten geschud, uitgedeeld en begint alles opnieuw.
Repetitief geroep
Het dringt misschien al langzaam door dat Pit een vrij repetitief partygame is. De chaos die door al het geroep en getier ontstaat, kan aanvankelijk wel bekoren en de nodige hilariteit veroorzaken, maar begint na een paar rondjes wel te vervelen. Men probeert de herhaling wel de kop in te drukken door enkele variaties mee te geven, zoals bijvoorbeeld het roepen van drankjes in plaats van het aantal door te geven kaarten, of het tieren van de ingebeelde roep van het vogelbekdier, en hoewel het leuk is om plots een eigen spelregel uit te vinden om je vrienden mee te pesten (door bijvoorbeeld één, twee, drie en vier te vervangen door priemgetallen en vierkantswortels) is de pret slechts van korte duur. Iemand die dringend op zoek is naar een nieuwe partygame en niet terugdeinst voor repetitief geroep en een barstende hoofdpijn achteraf, kan zich door Pit misschien wel laten bekoren, anderen komen meer aan hun trekken met een spelletje Stronten.
10 juli 2009
