Tong
Yo Kyung-ran
De Koreaanse schrijfster Yo Kyung-ran heeft met Tong haar eerste roman beet die in het Nederlands verschijnt. De tragische liefdesgeschiedenis ontpopt zich langzaam tot een luguber wraakverhaal, dat in Korea tot een heus schandaal uitgroeide. Smakelijk!
Ji-won heeft haar leventje op orde. Ze heeft haar eigen kookschool Won's Kitchen, ontworpen door haar vriend Han Sokchu, een jonge Koreaanse architect, waar ze na zeven jaar nog steeds dolverliefd op is en met wie ze droomt een eigen huis te bouwen. Maar mooie liedjes duren niet lang. De architect gaat ervandoor met Ji-Seyon, een fotomodel die kooklessen volgde bij Ji-won.
Al gauw staat Ji-won terug waar ze zeven jaar eerder was begonnen, achter het fornuis van het Italiaans restaurant Nove, waar ze de kneepjes van het vak leerde. De kookschool is opgedoekt en Ji-won heeft zich volledig op haar werk gestort. Ze is vermagerd, depressief en wanhopig overtuigd dat Han Sokchu terug zal keren naar haar. Het wanhopige liefdesverdriet van Ji-won drijft steeds verder richting waanzin als eerst Paulie, de hond van het voormalige koppel, op dubieuze wijze omkomt en ze later Han Sokchu en het fotomodel dolgelukkig in een magazine ziet staan voor hun nieuwe kookschool in het droomhuis dat hij en Ji-won ooit wilden bouwen. Ji-won is uit op wraak en zoekt daarvoor hulp in wat ze het beste kan: koken. Het gerecht dat ze Han Sokchu zal voorschotelen, zal hij nooit vergeten...
Culinaire weetjes
De Koreaanse Jo Kyung-ran, naar verluidt een ster in eigen land, is ongetwijfeld een getalenteerde schrijfster. Eentje met een heel uitgebreide culinaire kennis, waarmee ze Tong gretig doorspekt heeft. De vele anekdotes, details en weetjes zijn bij momenten best interessant, maar ze zorgen er wel voor dat er weinig vaart in het boek zit. Het verhaal komt tergend traag op gang en het is tot over de helft ploeteren voor je eindelijk meegesleept wordt door het verhaal.
De vertelstijl van Jo Kyung-ran helpt ook niet echt om je te verliezen in het verhaal. De roman, geschreven vanuit het personage van Ji-won, is nogal fragmentarisch opgesteld en springt geregeld van de hak op de tak, zodat je als lezer soms het gevoel hebt een paar bladzijden te hebben overgeslaan.
Gruwelijke finale
Tong werd door de pers al vergeleken met Het Parfum van Patrick Süskind. De meeslependheid van die roman haalt Yo Kyung-ran echter niet. De enige gelijkenis tussen de boeken is de manier waarop gruwelijke taferelen op een onderkoelde, alledaagse manier beschreven worden.
Maar de finale van het boek maakt de roman het lezen waard en laat de lezer, ondanks heel wat geploeter toch voldaan achter. Als lezer heb je wel een idee wat er te gebeuren staat, maar het is pas helemaal op het einde van het boek dat dit gruwelijke hoogtepunt ook bereikt wordt.
13 juli 2009
