Gamer opent op de tonen van Sweet Dreams gebracht door Marilyn Manson met een gewelddadige en explosierijke actiescène. Dit is genoeg om onze stemming te herbevestigen en alvorens de film goed en wel begint, een brede glimlach op ons gezicht te toveren. Gamer ziet er veelbelovend uit.

Vervolgens leren we Kable kennen (Gerard Bultler uit o.a. 300 en RocknRolla). Kable is een personage uit een gewelddadige shooter-game genaamd Slayers. In tegenstelling tot de videogames die wij momenteel kennen echter, zijn de personages uit Slayers echte mensen die door een aanpassing in hun hersenen volledig naar de pijpen dansen van de gamers die het videospelletje spelen. De personages uit Slayers zijn ter dood veroordeelden die hieraan vrijwillig meedoen omdat hen beloofd is dat ze na dertig rondes worden vrijgesteld. Want net als bij een gewoon videospelletje willen de personages al eens sterven natuurlijk. En natuurlijk raakt niemand ook maar voorbij tien spelrondes. Niemand... behalve Kable, die wanneer de film begint aan 27 rondes zit en er dus nog slechts drie te gaan heeft.

Macht en manipulatie

Tot zover de eerste, doch lang niet enige plotlijn van Gamer. Naast de wereld van Slayers, toont de film ook de wereld van Society, een soort The Sims met echte mensen, en de echte wereld, zij het een tiental jaren in de toekomst. Wat eerst een oppervlakkige actiefilm lijkt, blijkt nog een meer sociaalkritische dimensie te hebben over voyeurisme, realityshows en manipulatie. Mensen die, al dan niet vrijwillig, de controle over hun lichaam opgeven, worden immers in allerhande situaties gedwongen. En zij die de touwtjes vasthouden krijgen zo wel heel veel macht.

Kinderen Niet Toegelaten

Gamer is een film van Mark Neveldine en Brian Taylor, de mannen achter de even snelle actiefilm Crank, en dat is er aan te zien. Gamer zit vol geschifte actie, en schuwt geen bloed of ontploffende hoofden. Als Kable in de film gevraagd wordt wat hij nodig heeft om te overleven, antwoordt hij kurkdroog: "Drank”, waarop hij zich vol overgave plompverloren zuipt. Hij doet dit echter niet zomaar, maar de redenering hierachter (die we niet gaan verklappen) is er een die alleen van de makers van een film als Crank zouden kunnen komen.

De film heeft wel niet zonder reden een Kinderen Niet Toegelaten beoordeling gekregen: naast bloed worden ook ongemakkelijk seksuele situaties niet uit de weg gegaan. Of wat denk je van een nevenpersonage als Rick Rape, gespeeld door de hier totaal onaantrekkelijke Milo Ventimiglia uit Heroes, dat zijn naam niet gestolen heeft? Maar Gamer verveelt geen moment en biedt actie, humor (er is een musicalscène!) en stof tot nadenken. Na afloop konden we alleen maar denken: “Awesome!”