Bananaz is Bonkers

 Blur-frontman Damon Albarn besloot op een dag dat zijn creativiteit niet meer tot zijn recht kwam. Hij besloot dat enkel anonimiteit de geborgenheid gaf die hij zo nodig vond. Gorillaz was geboren. We kennen allemaal de leuke cartoonventjes die bevreemdende Brit-pop spelen en met Clint Eastwood een monsterhit hadden. Maar wie of wat schuilt er precies achter 2D (zanger), Noodle (klein Aziaatje), Murdoc (creepy bassist) en Russel (zombie-drummer)? Bananaz geeft het antwoord.

Jamie Hewlett en Albarn vormden al snel de perfecte mix. Uit Hewlett's pen vloeiden gekke karakters die wel 'n band wilde vormen en Albarn zag in Gorillaz de perfecte uitlaatklep voor alles wat niet Blur was. Hun eerste single was er pal op en ook verdere songs scheerden hoge toppen. Dit nieuwe geluid was fris en combineerde vele stijlen met elkaar. Gorillaz werd een megasucces, maar niemand wist iets over de "echte" band achter de tekenfilm. 

Van 2D naar 3D

Albarn en Hewlett wisten zich lang te verstoppen achter filmpjes en verschenen zelfs op awards onder het mom van cartoonkarakters. Het duurde niet lang of Albarn wilde live spelen, maar hoe? Hij had basically alles voor zijn rekening gehouden en moest op zoek naar echte muzikanten die met hem live zouden kunnen spelen. Een groot wit projectiescherm en een handvol anonieme mensen deden de truck. Ook live liet Gorillaz de sfeer ontploffen. 

De band ondervond in interviews al hoe moeilijk het was om de schijn hoog te houden (wie speelt 2D, wie Russel en moeten we onszelf zijn of in character blijven?) In tijden dat zwartharige, Vlaamse zangeressen zelfmoord plegen door identiteitscrisissen is het niet moeilijk om te begrijpen dat een band op wereldvlak ook hier last van heeft. 

Ultieme behind-the-scenes

De documentaire toont hun aversie tegen alles wat Amerikaans is, hun lamlendigheid op tours en de vriendschap tussen tekenaar en muzikant. Grootste bijrol is voor *NSYNC die nooit opduiken maar wel het gespreksonderwerp en dé grootste concurrenten zijn voor de Gorillaz. Grappig. Pis, kak, kots en seks-humor kan natuurlijk niet ontbreken en vormt de rode draad. Een creatief proces helemaal uit gepluisd en op film gezet. De ultieme behind the scenes, zeg maar. Bananaz won verscheidene prijzen en dat kan niet anders zijn dan om de inhoud. Het beeld is beneden alle kwaliteit en de montage is vaak erg slecht en amateuristisch. Zo gebruikt Levi iMovie ouderdoms-effectjes om kwaliteit te maskeren en monteert hij het geluid van een interview over de beelden en muziek van Clint Eastwood. Je moet geen ADHD'er zijn om hier je aandacht te verliezen. Verder zwijgen we over het ontbreken van Nederlandse ondertitels, want we zeuren niet.

Je moet geen Gorillaz-fan zijn om deze docu te kijken, maar moet wel een gezonde dosis interesse hebben om langs het kwaliteitsgebrek te kijken. Kortom, Bananaz onderhoudt, maar had beter afgewerkt kunnen zijn. I ain't happy, I'm feeling glad. Bananaz got sunshine in a bag.