Verschillende tijdschriften zijn vol lof over haar laatste boek. De Cosmopolitan noemt haar zelfs de godmother van de chicklit. Die term is, op zijn zachtst uitgedrukt, lichtelijk overdreven. Olivia Goldsmith, Jill Mansell, Emily Giffin, Jennifer Crusie, Cathy Kelly en Jennifer Weiner, dàt zijn de godmothers van de chicklit. Freya North is slechts een flauw afkooksel.

Wat dit boek vooral mist, is shwung. En laat dat nu net het belangrijkste kenmerk van chicklit zijn. Toegegeven, helemaal meegezogen worden in het verhaal gebeurt in de regel enkel als je een overromantische ziel bent (check). Maar zelfs in dat geval is er een sterke verhaallijn nodig om te kunnen blijven boeien.

Tess is een jonge moeder die halsoverkop uit Londen vertrekt om in een klein dorpje in Noord-Engeland op een huis te gaan passen. Dat huis is van Joe, een knappe man die voor zijn job vaak naar het buitenland moet. Het einde is, eens je deze twee zaken weet en zoals altijd het geval is bij chicklit, voorspelbaar. De truc is dan ook om het verhaal op zo’n manier te brengen dat het interessant om lezen blijft. En dat is precies het probleem bij dit boek.

Problemen

Niet alleen zit er geen vaart in het verhaal, het plot is eveneens totaal overroepen. Hoewel het van in het begin duidelijk is dat Tess op de vlucht is en dat het probleem (het ontbreken van) geld is en hoewel dit inderdaad voor problemen kan zorgen in de prille relatie die er uiteraard ontstaat, wordt de hele boel onnodig opgeblazen. De titel zou beter Problemen of zelfs Probleem luiden. Een probleem hoeft namelijk geen geheim te zijn. Wat echter nog ergerlijker is, is dat het lijkt alsof de schrijfster eerst een titel bedacht heeft en daar later een verhaal bij heeft verzonnen. De zogenaamde geheimpjes zijn meestal te belachelijk voor woorden en doen de verhaallijn, die al niet al te sterk is, helemaal ten onder gaan. Tel daarbij nog eens de oerslechte vertaling uit het Engels door Bob Snoijink, en je krijgt een boek dat niet het lezen waard is.