Will, of Lowboy zoals een medepatiënt in de instelling hem is gaan noemen, naar een nutteloos meubelstuk, ontwikkelt tijdens zijn tienerjaren schizofrenie. Het gaat snel van kwaad naar erger, en wanneer hij zijn vriendinnetje op de sporen van de metro duwt omdat ze hem wilt omhelzen en hij haar plots niet meer herkent, wordt hij opgenomen in een instelling. Hoewel dit het beste is voor iedereen kunnen zowel hij als zijn moeder, van wie gerust gezegd mag worden dat ze geobsedeerd is door haar zoon, hier geen vrede mee nemen.

Nobel doel?

Op een dag ontsnapt Lowboy uit de instelling. Hij laat een briefje in codetaal achter voor zijn moeder, waarmee hij ervoor zorgt dat Violet, zoals hij haar noemt, bij een ietwat bizarre politieman terechtkomt. Lateef beheerst alle truken van de politiefoor en manipuleert Violet en alle andere betrokkenen op alle mogelijke manieren. Toch kan hij niet verhinderen dat Lowboy hen een stap voor blijft. En hoewel Lowboy’s doel nobel lijkt, is zijn aanpak dat niet helemaal: hij is ervan overtuigd dat de dokters in de instelling zijn lichaam volgestopt hebben met graden in plaats van met pillen, en dat de opwarming van de aarde gestopt kan worden als zijn lichaam tot rust komt. Koste wat kost.

Literaire thriller

Wray brengt Lowboy’s verhaal op zo’n manier dat je, eens je de onderbrekingen door de stemmen in zijn hoofd en zijn hakkelige denkpatroon gewend bent, helemaal meegezogen wordt. Zo weet je dat het niet goed kan aflopen en dat Will zo snel mogelijk ingerekend moet worden zodat hij niet nog meer slachtoffers kan maken, maar heb je ondanks alles toch sympathie voor hem.

Daarnaast beheerst de spanning het hele verhaal, waardoor we eindelijk een literaire thriller lezen met een nooit geziene invalshoek. Zowel wat de schrijfstijl, de benadering als het onderwerp betreft. Een verademing.

John Wray, die qua uiterlijk een broer van Sus Slaets lijkt te zijn, is volgens het literaire tijdschrift Granta één van de beste jonge Amerikaanse schrijvers. Zijn eerste roman, De Rechterhand van de Slaap, won een Whiting Writers' Award.