Stadtaffe
Peter Fox
De hete zomer is voorbij, we zijn weg van dat Haus am See en de scholen zijn weer open. Tijd om eens te kijken wat Peter Fox nog te bieden heeft.
Peter Fox is één van de drie (ex-)frontmannen van Seeed, een Duitse musichall/reggae band. Nadat de band zich had voorgenomen om even rust te nemen, begon één van de twee andere mannen aan een soloplaat. Niet lang daarna kroop Enuff -zoals Fox' bijnaam is- in de studio.
Oorspronkelijk wilde Fox enkel de productie doen en had voor de vocals Cee-Lo Green gekozen. Die laatste wist te zeggen dat hij er graag aan begon, maar hij moest eerst zijn kleine projectje afmaken. Dat kleine projectje blijkt nu Gnarles Barkley en partner Dangermouse te zijn. Het kleine projectje werd dus groot en Peter Fox zat zonder vocalist. Aldus kroop hij nu zelf achter de microfoon.
Vaarwel aan het oude leven
Het resultaat is een plaat met donkere beats en dramatische strijkers. Fox zingt over het leven in de grootstad Berlijn. Ondanks het quasinostalgische van Haus am See is de algemene teneur nogal pessimistisch.
In Alles Neu neemt Fox afscheid van zijn leven tot dusver. Hij verbrandt zijn studio en snuift de assen als cocaïne. Hij maakt zijn update Peter Fox 1.1, maar het redden van de wereld lijkt wat te hoog gegrepen. Berlijn lijkt de verdorven plaats bij uitstek. De ratten eten er tussen de dronken mensen op straat. De straten lopen vol junkies of snobs op zoek naar de nieuwste scene.
Fox lijkt er Hermann Hesse bij te halen wanneer hij in Kopf verloren en Das Zweite Gesicht over het beest binnenin zichzelf rapt. Ook de liefde laat hij niet achterwege, maar zoals de hele plaat is dit ook kommer en kwel.
De cd is echter niet zwaar of depressief, maar door zijn zware beats en vrolijke trompetten of meerstemmigheid net erg dansbaar. De teksten zijn poëtisch voor wie zijn Duits wil opfrissen. Waarom zou je de cd kopen en niet gratis lenen van het internet? Wel de casing is lekker strak (new jewels) en ook de booklet mag er zijn. Gelardeerd met prachtige, streetwise zwart-wit foto's en een prachtige Monkey Centerpic. Maar je doet 't vooral voor de bijgeleverde teksten en omdat dit nu al een klassieke plaat is. En dat komt niet alleen door het orkest.
6 september 2009
