Het volle leven (dingen die ik zag)
Bézian
Bézian schetst in korte spitsvondige stukjes het leven van alledag. Met minimale inkleuring schept hij situaties die we allemaal kennen. Hij geeft af op gsm’s, groene jongens, de onverschilligheid… Niet altijd van even hoog niveau, maar veel observaties leggen de vinger op de wonde.
Frédéric Bézian is niet zo bekend in België. Daar wil uitgeverij Sherpa verandering in brengen. Het Volle Leven is de eerste van vele vertalingen van zijn oeuvre. Bézian geniet wel bekendheid in het stripwereldje, vooral voor zijn donkere verhalen. Of deze strip zal bijdragen aan zijn populariteit, is te betwijfelen.
Je merkt dat Bézian goed om zich heen heeft gekeken. Die observaties heeft hij opgetekend met wisselend succes. Vaak moet je herkennend glimlachen als je leest over herrie in de trein, absurde toestanden of erger je je aan vervelende mensen. Gelukkig werkt zijn humor relativerend. De tranches de vie moeten het vaak hebben van de situatiehumor of de eigenaardigheid van de personages. Maar soms komen zijn grappen een beetje flauw over. Wanneer hij zichzelf op de korrel neemt, is hij wel weer geestig. Er zijn enkele fraaie stukjes die de absurde signeersessies van een striptekenaar tonen (zie citaat).
Hongergevoel
Hij heeft een heel aparte stijl van tekenen. Met weinig lijnen zet hij zijn personages op papier. De minimale inkleuring, vaak in verschillende tinten van dezelfde kleur, creëert een sobere sfeer, die aansluit bij de donkere inhoud van zijn strips.
Na het lezen bleven we een beetje op ons hongergevoel zitten. Het leest heel vlot, maar er blijft niet veel hangen. Zijn scherpe observaties hebben ons wel nieuwsgierig gemaakt naar zijn serieuze werken. Misschien maken zijn langere verhalen meer indruk, maar dit blijft toch maar een snel tussendoortje.
27 september 2009
