Domini Públic: Open Air Performance
Roger Bernat
Vrijdagavond, 23u00, de Marollen. Een groep voor elkaar onbekende mensen verzamelt op het Vossenplein. Met koptelefoons op wachten ze af. Wij voegen ons bij hen terwijl een rustgevend muziekje in ieders oren klinkt.
Dan spreekt een stem ons toe met vragen en instructies. We zijn pionnen in een levensgroot gezelschapsspel geworden. Mensen, verbonden door de koude en de stem in de koptelefoon.
Een stroom van vragen zorgt voor interactie met het publiek. "Hebt u ooit uw been gebroken? Ga dan op één been staan. Bent u in Brussel geboren? Maak dan het vredesteken. Vindt u dat u aan een nieuw paar schoenen toe bent? Staar dan droevig naar de uwe." De vragen drijven het publiek uit elkaar maar brengen het tegelijkertijd ook bijeen.
Stilaan worden ons meer confronterende vragen voorgeschoteld, wat tot grappige situaties leidt. "Wilt u kinderen? Zijn uw ouders dood? Hebt u ooit gedaan alsof u zat was om niet te moeten vrijen?" Welke informatie deel je met je medespelers en welke niet?
Een prettige sfeer heeft het van de koude overgenomen. Men kijkt rond, verwondert zich, en leert elkaar kennen door de vragen en reacties. Er ontstaat een rollenspel: gekleurde vestjes worden uitgedeeld die ons transformeren in agenten, gevangenen, en ambulanciers, rollen die iedereen met glans op zich neemt. We zijn onze eigen acteurs in dit theater, we staan zelf op het podium.
De vragen zetten het publiek aan tot nadenken over de band tussen elkaar ; hoe ze zich tot elkaar verhouden. Een bijzondere ervaring, zo laat op de avond.
4 oktober 2009
