Revolutie in het S.M.A.K.!

Handleiding 1

Drie nieuwe voorstellingen. Een mens zou voor minder het noorden kwijtraken op het stratenplan dat cultuur heet. Michel François transformeert het museum door te spelen met de onderlinge relaties tussen kunstwerken. Zijn werken zijn groots en beredeneerd maar toch ook steeds esthetisch interessant. Klaus Scherubel beschouwt zichzelf als uitgever in het S.M.A.K.. Hij focust op 2 literaire werken, namelijk Le livre van Malarmé, die het boek der boeken wou schrijven, een flexibele tekstarchitectuur die alle bestaande relaties tussen alles zou onthullen en Jack Torrance’s All Work and No Play. De Coming People, tenslotte, bestaan dit jaar uit Nel Aerts, Wim De Caluwé, Pieter De Clercq, Claire Stragier en Annelien Vermeir, Sofie Van der Linden en Paul L. Van Haegenbergh. Als pas afgestudeerden krijgen zij de kans om hun werk te tonen aan het grote publiek.

Pluizige paardebloemen en sokjes aan stokjes

Het S.M.A.K. heeft een reputatie hoog te houden. Met deze drie tentoonstellingen maakt het de verwachtingen nog eens waar. Het lijkt wel alsof het museum in plaats van handen vol geld, zakken vol research en vrachtwagens vol inzet heeft geïnvesteerd voor de nieuwe tentoonstellingen. De werken van Michel François blinken uit door de manier waarop ze in interactie gaan met de tentoonstellingsruimte. Elke ruimte is even indrukwekkend, maar de grote installatie met de pluizige paardebloemen aan touwtjes, blinkt misschien nog wel het meest uit. Het project van Klaus Scherübel is meer conceptueel maar daarom niet minder interessant en men heeft daarbij zeker gepoogd het werk op een leuke manier te brengen. Ook het niveau van de Coming People ligt dit jaar bijzonder hoog en de werken interageren bijzonder goed met de andere tentoonstellingen. Opvallend zijn de kwetsbare tekeningen van Sofie Van der Linden, het filmpje van Nel Aerts en de grappige sculpturen van Pieter De Clercq.

Handleiding 2

Als je dit jaar nog maar één museum kan bezoeken - al kan ik geen enkele reden bedenken waarom je écht nog maar één expo zou aandoen - ga dan alstublieft naar het S.M.A.K.! Je kan er dit najaar ontdekken, verwonderen, bewonderen, genieten, ontspannen en geboeid worden van begin tot einde. Vergeet ook zeker de reeds lopende tentoonstellingen niet, want ook die zijn een bezoekje meer dan waard. We klinken bij deze bijna als een goedkoop reclamefolderje of een afgeprijsde handleiding voor een gelukkiger leven, maar zijn nog te sterk onder de indruk om onze appreciatie in moeilijkere woorden te verpakken.