The Cove
Louie Psihoyos
Sinds de release van de film Flipper midden jaren negentig, is de dolfijnindustrie booming business. Verschillende dolfinaria rezen als paddenstoelen uit de grond. Maar de keerzijde van de medaille is verschrikkelijk. De dolfijnen worden gevangen genomen en jaarlijks worden er 23.000 dolfijnen afgeslacht.
De spilfiguur in de documentaire is Ric O’ Barry. In de tijden van Flipper was hij zelf the personal trainer van Cathy, een van de dolfijnen die Flipper vertolkt. Maar sinds de dood van de beroemde dolfijn, is er iets gebroken bij de man. Hij zag hoe ongelukkig het gevangenschap de dolfijn maakte en besloot verschillende dolfijnen te bevrijden. Het resultaat was talloze gevangenisopsluitingen. Zelf formuleert hij het zo: “Door mijn toedoen zijn gedurende tien jaar dolfijnen opgesloten. De afgelopen 35 jaar probeer ik ze te bevrijden.” Voor The Cove gaat O’ Barry samen met het OPS in zee, het Oceanic Preservation Society.
Grove middelen
Het Japanse Taiji is de draaischijf voor de dolfijnenhandel. Jaarlijks worden er zo’n 23.000 dolfijnen gevangengenomen en gedood. De manier waarop is verschrikkelijk. Verschillende boten omsingelen de dolfijnen en maken een verdovend geluid. Door die geluidsmuur worden de dolfijnen richting kustlijn gedreven, waardoor ze niet kunnen ontsnappen.
Vanuit Taiji worden de dolfijnen dan naar alle uithoeken van de wereld getransporteerd. De vraag naar dolfijnen is groot, hun leed des te groter. Het OPS en O’ Barry besluiten met een hele bende specialisten een baai in Taiji nader te onderzoeken. Dat is echter gemakkelijker gezegd als gedaan. De Japanners beschermen het deeltje kust alsof hun leven ervan afhangt. Het team besluit dus om de grove middelen in te zitten. Geholpen door allerlei technische snufjes (en wellicht een gigantisch budget) stellen ze een waterdicht plan op.
Thriller en drama
’s Nachts plaatst het team verschillende verborgen camera’s en de beelden daarop zijn verschrikkelijk en choquerend. Een zee die helemaal rood kleurt door het bloed van de dolfijnen is maar een van de voorbeelden.
Deze documentaire flirt moeiteloos met de grens tussen spannende thriller en drama. Misschien is er hier en daar wat overdreven, maar zelfs al is de helft opgeblazen, het is een film die je moet gezien hebben.
> Filmfestival Gent: recensies
17 oktober 2009
