Richard Flanagan schrijft over verlangen

Richard Flanagan brengt ons in zijn vijfde boek terug naar de 19de eeuw. In Tasmanië (Flanagans geboorteland) woont Mathinna, de dochter van het plaatselijke stamhoofd die door regent Robinson wordt meegenomen. Samen met een groep lotgenoten wordt ze naar een eiland gebracht en daar wordt er een poging gedaan om hen westers op te voeden.

Even later wordt John Franklin aangesteld als gouverneur van Tasmanië. Wanneer hij samen met zijn vrouw Lady Jane naar Tasmanië afreist, wordt Lady Jane geconfronteerd met een verlangen dat ze niet kent. Zelf kan ze echter geen kinderen krijgen en haar moederinstinct komt boven bij het zien van Mathinna. Ze besluiten het meisje te adopteren en haar beschaving bij te brengen.

Gebasseerd op een waar verhaal

Enkele jaren later ontmoet Lady Jane de beroemde schrijver Charles Dickens. Sir John Franklin is echter niet teruggekeerd na zijn laatste pool-expeditie en daar bovenop wordt hij ook nog eens beticht van kannibalisme. Lady Jane wilt het hier niet bij laten en doet beroep op Dickens om Sir Johs naam te zuiveren.

Verlangen brengt een verhaal waar je je hoofd goed moet bijhouden. De twee verhaallijnen lopen door elkaar heen en dat is soms een beetje verwarrend, wat we na een tijd storend vonden. Het verhaal is daardoor moeilijk leesbaar en het heeft dan ook wel een tijdje geduurd voor we het boek hadden uitgelezen.

De hoofdpersonages in het boek blijven wel hangen omwille van hun sterke karakters en hun zware problemen. Dit geldt zeker voor Charles Dickens en Mathinna, omdat hun tragiek en gevoelens prachtig verwoord worden door schrijver Richard Flanagan. Opmerkelijk en toch wel heel aangrijpend is dat alle vreselijke gebeurtenissen waarheid zijn, wat het verhaal des te schokkender maakt! Maar we prefereren toch eerder een vlot leesbaar verhaal, dit viel ons iets te zwaar op de maag.