Muriel's Wedding
P.J. Hogan
Twee veelbelovende actrices in een Hollywoodfilm over trouwobsessies en Abba-fans.
Toni Collette, die in 2006 haar comeback beleefde met een rol in de feelgood komedie Little Miss Sunshine, brak met Muriel's Wedding internationaal door. Ze deed dat met haar overtuigende vertolking van Muriel Heslop, een zielig aandoende overjaarse tiener die haar dagen vult met het luisteren naar Abba-songs en het mijmeren over de prins op het witte paard. Om de komst van die prins te bespoedigen en het Hollywoodcliché verder vorm te geven, begint Muriel bruidswinkeldames te beliegen en gaat ze zelfs een schijnhuwelijk aan met een Zuid-Afrikaanse zwemmer.
Muriel's tegenspeelster en onverwacht lichtpuntje in haar leven is de levenslustige, assertieve Rhonda (Rachel Griffiths, nu vooral bekend van de serie Six Feet Under). Rhonda belandt - volgens dat andere alombekende Hollywoodcliché - in een rolstoel, na Muriel overtuigd te hebben voor een nieuw leven in Sydney.
Net niet satirisch genoeg
De chemie tussen de twee bevriende, ietwat bizarre hoofdactrices werkt, maar daarmee is het meeste gezegd. De plot is bij de haren getrokken en deze film valt tussen twee stoelen. Niet satirisch genoeg om de Hollywoodtrouwcliché film op de korrel te nemen. Daarvoor is er een teveel aan moraal (friends forever) inclusief het gebruikelijke happy ending waar je tenen van gaan krullen. De hitfabriek Abba zorgt wel voor het nodige feelgood laagje. Maar nazinderen doet deze hit uit de jaren '90 niet.
26 oktober 2009
