Onze favoriete oorlog tot op heden

De best verkopende oorlogsshooter loopt met zijn reeks al vijf jaar mee en werd een van de grotere, al dan niet de grootste speler op de markt. De klassieke Tweede Wereldoorlogsetting is alom bekend op console, handheld en PC, maar daar draait het nu niet om. Toen Infinity Ward een kleine twee jaar geleden de Tweede Wereldoorlogperikelen achter zich liet en meer op toekomstige (of hoe vreemd het ook klinkt: meer herkenbare) oorlogen sprong, werd Modern Warfare geboren. We zagen een splitsing ontstaan in de reeks. Niet alleen qua verhaal, maar ook in de afwerking, AI en gameplay. Wij, als Call of Duty-fans van het eerste uur, vonden de verandering van setting heel veemd, maar moesten onze mening heel snel herzien. Modern Warfare is gewoon beter, punt. Daar kan je niet omheen. En het is moeilijk om te zeggen dat we alleen zijn: de verkoopcijfers van deze titel hebben andere records verpulverd. Met een verkoopcijfer van 310 miljoen dollar na 24 uur staat de game ver op kop. Maar genoeg daarover, want Modern Warfare 2 ligt hier op tafel te springen om gespeeld te worden. En wij, in alle eerlijkheid, springen mee.

Grote actiefilm

Het eerste wat ons opviel was de nieuwe manier van spelen. Niet de controls, want die zijn al jaren een vaste waarde in de reeks. Het is de gameplay zelf die anders is, want het bestaat nu uit drie delen. Single players hebben hun hoofdcampagne met de te volgen verhaallijn. Als je meer een fan bent van co-op (zij het met vrienden of alleen met online contacten) heb je de nieuwe Spec Ops modus. En er is natuurlijk de oude vertrouwde multiplayer, die beter is dan ooit. Je leest het al: er is een ton materiaal te ontdekken, en elk deel is volledig stand-alone. In principe moet je dit zien als drie games in één, en als je dat een keer doorhebt weet je dat je een lange weg hebt af te leggen voor het einde in zicht is. Heerlijk.

We zullen beginnen bij het begin: Single player. Deze keer kom je in bijna alle uithoeken van de wereld terecht. De favela's van Rio de Janeiro, Burger King restaurants in de States, zandweggetjes en bijhorende dorpjes in Afghanistan, en de besneeuwde toppen van bergen in Kazachstan. Yakshemash! Het zijn echter minder leuke business trips die je ernaar onderneemt. De wereld is eens te meer in oorlog, en wat voor een. Het is duidelijk dat Infinity Ward meer aandacht heeft besteed aan omgeving, weerseffecten, en vooral het heersende gevoel van oorlog en chaos. Dat gevoel wordt nog versterkt door een prachtige soundtrack van Hans Zimmer, die zelfs inspeelt op hoe het spel evolueert en zo de suspense verhoogt. Dit spel is doodgewoon een actiefilm met een gigantisch productiebudget, and you're the star.

Het enige minpunt is dat het in vergelijking met andere games een korte film is. We waren er op een dikke vijf uur doorgegaan, daar waar we bij bijvoorbeeld een Grand Theft Auto het gevoel hadden dat we konden blijven spelen. Jammer, maar zeker geen punt om over te struikelen. De missies zelf zijn op een moeilijkere level zeker herspeelbaar, en om de zogeheten trophies te verdienen zal je daar ook door moeten. Oorlog kan hard zijn.

Special Operations

Dan is er nog de zogeheten Spec Ops (ofte: Special Operations) modus. Hier zit je met een arcade opgebouwd spel, dat je alleen, met twee in de zetel hangend of met een online compagnon kan spelen. Korte missies, waar bij ons bijvoorbeeld de snipermissie weer komt bovendrijven. Een besneewd bos, troepen met honden en een punt waar je moet raken. Best spannend. Doel hier is om sterren te halen, en dat doe je door de missie zo juist en snel mogelijk af te handelen.

In totaal zijn er 69 sterren te verdienen, verdeeld over 23 missies, en denk maar niet dat je die zo maar even zal opstrijken. Mensen die het spel voor de single player hebben gekocht, zullen opkijken van Spec Ops, en zeker meer willen van dit. Voor diegenen die de eerste modern warfare hebben: het is te vergelijken met de missie die je krijgt als je het spel uitspeelt.

Beste multiplayer ooit

Multiplayer krijgt ook dikke duimen in de lucht, want er is een duidelijk verschil merkbaar met de vorige versie. Het ziet er allemaal veel knapper uit, er zijn veel meer opties en tal van zaken te ontdekken. Om deze levels te maken heeft Infinity Ward een volledig team apart op de uitwerking van multiplayer gezet, en je voelt het ook. Het lijkt gewoon een verlenging van de single player, en omdat die net zo kort is, is dit een welgekome verrassing. Er werd rekening gehouden met feedback na het vorige spel, killstreaks zijn weer aanwezig (als je goed bezig bent, dan toch. Stealth bomber, EMP blast, en zelfs een nuke), en strategie zwaait de plak. We durven zelfs meer zeggen: beste multiplayer ooit.

Ik denk dat we duidelijk zijn. De titel Game of the Year mag gerust gaan naar Call of Duty Modern Warfare 2, en wel snel. Ze hebben de lat weer hoger gelegd voor andere developers, en we zijn benieuwd wat dat als resultaat heeft voor de komende jaren. Voor mensen die de volgende dagen of weken aan het winkelrek een exemplaar in de hand nemen: niet nodig om te twijfelen. (Ten minste: als je van shooters houdt). Wil je wat meer uitgeven - zo'n 160 euro - ga dan vooral voor de Prestige Edition. Daarbij krijg je het spel, een downloadkaart voor je console waarmee je de allereerste Call of Duty kan krijgen, een boek met game art, en last but not least, een volledig werkende nachtkijker. Zo kan je 's nachts die cola uit de ijskast gaan halen zonder iemand wakker te maken, en lekker verderspelen. Modern Warfare 2, we might just love you.