Album
Girls
Girls slaat met zijn debuut Album een boeiende richting in. De muziek, geïnspireerd door de sixties, leent zich uitstekend voor melancholische en vrolijke liefdesliedjes.
Het debuut van Girls is gedrenkt in melancholie. Hebben ze iets te veel geestesverruimende middelen gebruikt? Dat zeker, maar misschien zit de voorgeschiedenis van de zanger Christopher Owens er ook voor iets tussen. Als kind groeide hij op in de sekte Children of God waar popmuziek verboden was. Op zijn zestiende vluchtte hij weg, hij had immers heel wat in te halen. Zijn leed en vreugde zitten nu verwerkt in Album, de eerste plaat van de jonge band uit San Francisco. Girls slaagt erin muziek uit de sixties weer fris te laten klinken.
Terug naar de jaren '60
De nummers gaan, niet verwonderlijk, bijna allemaal over girls. Een paar keer over een bloeiende liefde (Lust for Life en Headache), maar veelal zijn het smachtende liefdesliedjes over stukgelopen relaties, zoals in Laura en Lauren Marie. De melancholie wordt soms overgoten met een ritmisch sausje zoals in het swingende Big Bad Mean Mother Fucker of het aanstekelijke God Damned.
De kracht van de plaat zit in de verscheidenheid. Elke song baadt in een sixties-sfeertje, maar er zit genoeg variatie in om het twaalf tracks boeiend te houden. De variatie zorgt er wel voor dat de plaat geen echt geheel vormt. De nummers blijven niet erg hangen, hoewel ze tijdens het beluisteren goed in de oren klinken. De muziek loopt over van de ideeën. Soms zijn ze goed uitgewerkt en breed uitgesponnen over 7 minuten zoals in Hellhole Race. Evengoed zijn er versieringen die je pas ontdekt na enkele beluisteringen.
Als debuut is Album voor Girls niet de makkelijkste keuze. Ze zijn alvast een boeiende richting ingeslagen. Het is afwachten waar hun tweede plaat hen zal voeren.
23 november 2009
