Animation nations
Diversen
Animaties zijn er in soorten en maten. Dat blijkt wel uit de selectie van het Internationaal Kortfilmfestival Leuven (IKL) die de twintig mooiste filmpjes presenteert in Animation Nations.
In de twee blokken aan animatiefilms van ieder ongeveer anderhalf uur komt van alles voorbij, van teder en onroerend, tot diep en kunstzinnig of humoristisch en origineel. Een bespreking van de uitschieters en andere aanraders vindt je hieronder.
De uitschieters
Onovertroffen zijn de subtiele gelaatsuitdrukkingen van de karakters in de stop-motion animatie Peter en de Wolf. Het verhaal, naar het beroemde stuk van componist Sergei Prokofiev, over het jongetje dat van zijn grootvader niet buiten de omheining mag komen vanwege het gevaar dat loert in de bossen, komt tot leven in een wereld waarin zelfs de eend en kraai emoties tonen. Gelukzaligheid straalt van de kop van de kraai af als hij weer kan vliegen. Zijn veren wapperen in de wind en zijn haast te tellen: een knappe prestatie in stop-motion animatie waar één seconde film al 24 beelden bevatten.
Suzie Templeton maakte bij de bekende muziek een vernieuwend, speels, spannend én grappig filmpje. Een modern sprookje dat ook volwassen zal kunnen bekoren.
Uitschieter is ook Le Manoir waar de lichtvoetige Vadertje Tijd vanuit zijn paleis met speels interieur ervoor zorgt dat alles verloopt zoals het hoort. En ingrijpen met behulp van rampen hoort daar ook bij. Rémi Martin, Alban Kasikci en Thomas Pradier bieden de kijker in vier minuten een kijk op het menselijk leven zoals dat elke dag weer opnieuw begint en geleidt wordt door de tijd.
Liefde en hartzeer
My First Crush is een aandoenlijk relaas van echte mensen die vertellen over hun eerste liefde. Dat humor en hartzeer hand in hand kunnen gaan, blijkt uit de combinatie van interview en de verbeelding ervan door figuren als een hond die zijn neus achterna loopt.
In L'Enveloppe Jaune (The Yellow Enveloppe) kan je de ideale man gewoon per post bestellen. Zo eenvoudig gelukkig worden, blijkt echter een droom. De grote vlakken en het bevreemdend perspectief geven het eenvoudige verhaaltje net dat beetje extra.
Lavatory-Lovestory gaat over een toiletjuffrouw die in plaats van muntjes een boeket in haar potje vindt. Liefde is overal, zelfs op een onverwachte plaats als het toilet, maar wie is toch haar geheime aanbidder? In zwart-wit en heldere lijnen zet de Rus Konstantin Bronzit op tedere en soms komische wijze neer hoe de liefde vrolijk, gelukkig en wanhopig kan maken.
Om bij te grinniken
La Maison en Petits Cubes (House of Small Cubes) behoort tot de eerste categorie van teder en ontrorende animatie in een stijl die lijkt op potloodtekeningen. Als een prentenboek voor volwassenen onvouwt zich het verhaal van een oude eenzame man die door het stijgende water genoodzaakt is steeds een nieuw huis te bouwen bovenop het vorige. Ieder huisje bevat een herinnering tot helemaal op de zeebodem, de man met zijn geliefde hun eerste eigen huis bouwden. Zonder woorden weet Kunio Kato het levensverhaal van de man te vertellen...
In Land of the Heads wordt een vampier door zijn vrouw gedwongen een jonger hoofd voor haar te zoeken. Ijdel en kieskeurig als ze is, weigert ze echter ieder kinderhoofdje. De vampier wordt er moedeloos van. Hoe moet hij ontkomen aan de veeleisendheid van zijn vrouw?
De plot van deze stop-motionanimatie, die op sommige momenten dezelfde sfeer uitademt als Corpse Bride van Tim Burton, maakt hem de moeite van het bekijken waard.
Told You So is een ultrakort filmpje van de Zweedse Cecilia Lundqvist die de strijd tussen een man en en vrouw laat zien die beiden hun gelijk willen halen. Een kleine gniffel kon ik niet onderdrukken bij deze eenvoudige, maar toch zo treffende animatie.
Kunstzinnig en diep
Van een andere orde zijn de animaties Khoda en Orgesticulanismus, die serieuzer van aard zijn. Een klein meesterwerkje is Khoda, dat bestaat uit 6000 schilderijen waarmee Reza Dolatabadi een vijfminutendurende psychologische thriller maakte.
Beweging, dat is wat centraal staat in Orgesticulanismus, maar vooral hoe normaal het is om te kunnen bewegen. Het commentaar van de vader van de makers die in een rolstoel belandde, geeft de animatie een bijzondere lading mee.
In dit rijtje past ook het kunstzinnige Retouches, niet omdat het serieuzer is, maar vanwege de stijl. Schilderijen vervagen en gaan op in nieuwe werken op het ritme van de zee, de regen en een ademhaling. Een mooi ingetogen werk om stil van te worden.
2 december 2009
